เซียวหลิ่นมองเย่หยุนถังด้วยดวงตาดำขลับลึกล้ำ กระเดือกขยับขึ้นลง “ความลับอะไร?”
มือทั้งสองข้างที่ห้อยอยู่ข้างตัวของเย่หยุนถังค่อย ๆ กำแน่นเป็นหมัด ขนตายาวดุจปีกผีเสื้อสั่นไหวเบา ๆ เผยให้เห็นความตึงเครียดและสับสนในใจ
เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนรวบรวมความกล้าพูดกับเขา “จริง ๆ แล้ว คืนที่ฉันมีความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนกับคุณ…เป็นครั้งแรกของฉัน”
ในหัวของเซียวหลิ่นพลันดังตูม ราวกับสายฟ้าฟาดลงมา
เส้นกรอบหน้าของเขาตึงขึ้นฉับพลัน แววตาที่มองเย่หยุนถังยิ่งมืดลึกล้ำกว่าเดิม
เมื่อเห็นเขาไม่พูดอะไร เย่หยุนถังก็กัดริมฝีปากด้วยฟันขาวสะอาดอย่างแรง ก่อนถลึงตามองเขาอย่างไม่สบอารมณ์ “คุณไม่เชื่อเหรอ?”
เซียวหลิ่นยังตกตะลึงจนไม่ทันได้พูดอะไร ก็ได้ยินเธอพูดต่อว่า “ไม่ใช่ผู้หญิงทุกคนจะมีเลือดออกในครั้งแรกนะ”
เธอก้มขนตายาวลงอีกครั้ง ซ่อนความกระอักกระอ่วนไว้ “ตอนเด็ก ๆ ฉันหัดขี่จักรยานแล้วล้มหลายครั้ง อาจจะได้รับบาดเจ็บตั้งแต่ตอนนั้น…”
คำพูดที่ยังไม่ทันจบถูกขัดขึ้นด้วยเสียงทุ้มต่ำมีเสน่ห์ของชายหนุ่ม “ฉันเชื่อ!”
เย่หยุนถังชูนิ้วชี้ขึ้น ทำท่าบอกให้เขาอย่าเพิ่งพูด “ฟังฉันพูดให้จบก่อน ตามหลักกายวิภาค เยื่อพรหมจรรย์เป็นเนื้อเยื่อเมือกบาง ๆ รูปวงแหวน ซึ่งส่วนใหญ่มีช่องเปิดตามธรรมชาติมาตั้งแต่กำเนิด เพื่อให้เลือดประจำเดือนไหลออกได้ ไม่ใช่ทุกคนที่จะปิดสนิททั้งหมด”
เธอมองสบตาดำลึกล้ำของเขาตรง ๆ หลังปรับอารมณ์ตึงเครียดให้สงบลง น้ำเสียงก็เปี่ยมด้วยเหตุผลและความเป็นกลางอันเป็นเอกลักษณ์ของหมอนิติเวช “เยื่อพรหมจรรย์ของผู้หญิงบางคนยืดหยุ่นมาก หลังมีเพศสัมพันธ์ครั้งแรกอาจฉีกขาดเพียงเล็กน้อย เลือดออกน้อยมากจนถูกสารคัดหลั่งเจือจาง ไม่ทันรู้ตัวด้วยซ้ำว่ามีเลือดออก บางคนอาจมีเยื่อพรหมจรรย์ฉีกขาดไปก่อนแล้วจากการออกกำลังกายหนักในช่วงวัยรุ่น การใช้ผ้าอนามัยแบบสอด การกระแทกโดยไม่ตั้งใจ หรืออย่างฉันที่ตอนเด็กหัดขี่จักรยานแล้วล้มบ่อย ๆ เรื่องนี้วงการแพทย์พิสูจน์มานานแล้วว่า การมีเลือดออกครั้งแรกใช้ตัดสินไม่ได้ว่าเป็นครั้งแรกหรือไม่”