เย่หยุนถังกลับมาถึงคอนโดที่เช่าอยู่
ฝนปรอยค่อย ๆ เทหนักขึ้น ลมเริ่มพัดอยู่ข้างนอก
พอกลับถึงคอนโด เย่หยุนถังก็รีบไปเก็บเสื้อผ้าที่ตากไว้บนระเบียงทันที
สุดสัปดาห์นี้เธอวางแผนจะไปว่ายน้ำกับเพื่อนสนิท จึงซักชุดว่ายน้ำแล้วนำไปตากไว้บนระเบียง
แต่ผลปรากฏว่าเธอเจอแค่กระโปรงว่ายน้ำ ส่วนชุดว่ายน้ำสายเดี่ยวขอบลูกไม้กลับหายไป
เย่หยุนถังกวาดตามองไปรอบ ๆ แต่ก็ไม่พบ
ดวงตาคู่งามฉายแววสงสัย หายไปได้ยังไง?
เธอหันไปมองระเบียงห้องข้าง ๆ หรือว่าจะปลิวไปตกที่ระเบียงบ้านไอ้เซียวตัวดีนั่น?
ไม่กี่นาทีก่อนหน้านั้น
เซียวหลิ่นกลับถึงบ้านและออกไปเก็บเสื้อผ้าก่อนเย่หยุนถัง
พอเก็บเสื้อผ้าเสร็จ กำลังจะเข้าห้อง เขาก็เห็นเศษผ้าชิ้นเล็ก ๆ ตกอยู่ตรงมุมระเบียง
เขาเดินเข้าไปหยิบเศษผ้าชิ้นนั้นขึ้นมาดู
สายเส้นเล็ก ขอบลูกไม้ เนื้อผ้าน้อยชิ้น แถมยังเซ็กซี่สุด ๆ
ระหว่างที่เขาลนลาน ปลายนิ้วก็ดันไปเกี่ยวโดนด้ายลูกไม้เข้าโดยไม่ตั้งใจ
แค่ออกแรงนิดเดียว ก็กลับดึงจนเกิดรอยขาดเป็นทาง
คิ้วเข้มของเซียวหลิ่นขมวดแน่นทันที
เสื้อผ้าชิ้นน้อยนิดนี่เป็นของเย่หยุนถังงั้นหรือ?
แถมเขายังเผลอทำเสื้อผ้าของเธอเสียหายอีก?
เซียวหลิ่นเอาเสื้อผ้าของตัวเองเข้าไปเก็บในห้องนอน ก่อนจะถือเศษผ้าชิ้นนั้นเดินมาที่ห้องนั่งเล่น
กรามตึงเกร็ง ริมฝีปากบางเม้มเป็นเส้นตรงเย็นชา
เขาจ้องเศษผ้าน้อยนิดในมือ สีหน้าเคร่งเครียดยิ่งกว่าตอนเจอคดีฆาตกรรมต่อเนื่องเสียอีก
ผ้าที่อยู่ในมือราวกับมันเผือกร้อนที่ไม่รู้จะวางไว้ตรงไหน
ร้อนจนปลายนิ้วของเขาชาไปหมด
ขณะที่เขากำลังยืนนิ่งงัน เสียงกริ่งหน้าประตูก็ดังขึ้นกะทันหัน
เซียวหลิ่นเผลอโยนเศษผ้าในมือทิ้งไปตามสัญชาตญาณ
เขาสูดหายใจลึก ก่อนเดินไปเปิดประตู
คนที่ยืนอยู่ด้านนอกคือเย่หยุนถัง
หลังกลับถึงบ้าน เธออาบน้ำแล้วสวมชุดนอนสายเดี่ยวสีทองแชมเปญ
ผมยาวเปียกหมาด ๆ คลอเคลียอยู่บนบ่า ริมฝีปากแดงฟันขาว งดงามสดใสชวนมอง