สุดสัปดาห์มาถึงอย่างรวดเร็ว
ขั้นตอนการย้ายตำแหน่งของเซียวหลิ่นจัดการเรียบร้อยหมดแล้ว
สัปดาห์หน้าเขาก็จะกลับไปจิงเหนืออย่างเป็นทางการ
ก่อนจากไป เขาเหมาลำเรือสำราญลำหนึ่ง เชิญเพื่อนร่วมทีมทุกคนมาร่วมกินเลี้ยง ตกปลาทะเล และเที่ยวเล่นด้วยกัน
พอข่าวแพร่ออกไป ทั้งทีมก็ครึกครื้นขึ้นมาทันที
เดิมทีเย่หยุนถังไม่อยากไป จะได้ไม่ต้องเจอเซียวหลิ่นแล้วทำตัวกระอักกระอ่วนกันทั้งคู่
แต่พอคิดว่าหลังจากนี้ทั้งสองอาจไม่มีโอกาสได้พบกันอีก เธอก็อดรู้สึกอาลัยไม่ได้
เธอยอมรับว่าตัวเองยังทำใจจากความเจ็บปวดหลังเลิกราได้ไม่หมด
เธอยังตัดใจจากเขาไม่ได้ อยากมองเขาอีกสักหลายครั้ง
ขอให้เธอใจไม่แข็งอีกสักครั้งก็แล้วกัน
แค่มองเขาจากไกล ๆ อีกครั้งก็พอ
หลายวันมานี้เซี่ยหว่านแวะมาอยู่เป็นเพื่อนเย่หยุนถังตลอด
พอรู้ว่าเย่หยุนถังจะไปงานเลี้ยงบนเรือสำราญ เธอก็ลากเย่หยุนถังไปยังห้องแต่งตัว
“ต้องแต่งให้สวยสุด ๆ ให้ผู้ชายเฮงซวยคนนั้นเสียดายไปเลย”
เธอเคยนึกว่าตำรวจสืบสวนเป็นพวกซาบซึ้งรักลึกซึ้งเสียอีก ไม่คิดเลยว่าภาพฝันจะพังทลายไม่เหลือชิ้นดี
พาลให้ตอนนี้เธอพลอยไม่ชอบผู้กองเฉิงไปด้วย
เย่หยุนถังยิ้มอย่างจนใจ “เขาจะเสียดายได้ยังไงกัน?”
ถึงอย่างไรข้างกายเขาก็มีคนใหม่ที่มาแทนที่เธอได้แล้ว
อีกฝ่ายเคยร่วมเป็นร่วมตายกับเขามา ความรู้สึกย่อมลึกซึ้งกว่าเธอมาก
“ถึงอย่างนั้นก็ต้องสวย” เซี่ยหว่านยืนกราน “ต่อให้ไม่ได้แต่งให้ผู้ชายเฮงซวยคนนั้นเสียดาย ก็ต้องแต่งให้ตัวเองพอใจสิ”
เย่หยุนถังไม่คัดค้านอีก
แต่งตัวให้สวย ตัวเธอเองก็อารมณ์ดีขึ้นได้เหมือนกัน
เซี่ยหว่านหยิบชุดเดรสสายเดี่ยวตัวยาวสีแชมเปญอ่อนจากตู้เสื้อผ้าให้เย่หยุนถัง เนื้อผ้าทิ้งตัวแนบไปตามเรือนร่างบอบบางได้สัดส่วน
ไหล่ขาวผ่องเรียวบาง เส้นสายดูงดงามประณีต
ด้านนอกสวมคาร์ดิแกนสีขาวเนื้อบางโปร่ง ผมยาวหยักศกเล็กน้อยปล่อยสยายลงบนบ่า ความงามเจิดจ้าปนความเซ็กซี่เย้ายวนอยู่บางเบา
เซี่ยหว่านเป็นบล็อกเกอร์ด้านความงาม ฝีมือแต่งหน้าของเธอเป็นเลิศ