เย่หยุนถังถูกย้ายมาประจำแผนกนิติเวชของกองสืบสวนคดีอาญาเขตพัฒนาพิเศษ
เธอเช่าอพาร์ตเมนต์ในหมู่บ้านพักอาศัยไม่ไกลจากสถานีตำรวจ
อพาร์ตเมนต์พร้อมเข้าอยู่ เธอจึงขับรถไปได้เลย
ระหว่างทาง เธอรับโทรศัพท์จากแม่ แม่กำชับให้เธอกินอยู่เป็นเวลา พักผ่อนให้เพียงพอ อย่าทำงานจนเหนื่อยเกินไป
หลังจากรับปากกับแม่ครั้งแล้วครั้งเล่า เธอจึงวางสาย
เรื่องหย่าร้าง เธอต้องรอจังหวะที่แม่อารมณ์ดีแล้วค่อยบอก
อพาร์ตเมนต์ที่เช่า ชั้นละสองห้อง สภาพแวดล้อมดี
ยืนอยู่ที่ระเบียง มองเห็นอาคารที่ทำการของกองสืบสวนคดีอาญา
เธอกำหมัดแน่น ให้กำลังใจตัวเองเงียบๆ ในใจ
เย่หยุนถัง ชีวิตใหม่เริ่มต้นแล้ว สู้ๆ นะ!
ไม่ต้องวุ่นวายใจกับคนพังๆ เรื่องพังๆ อีกแล้ว คืนนั้นเย่หยุนถังจึงนอนหลับสบายเป็นพิเศษ
ตื่นเช้าขึ้นมา เธอเปลี่ยนเป็นชุดทำงานทะมัดทะแมง เสื้อเชิ้ตสีขาวคู่กับกระโปรงทรงเอสีดำ
ผมยาวรวบเป็นหางม้า ใบหน้าแต่งบางๆ
พอรายงานตัวที่แผนกนิติเวชเสร็จ ผู้อำนวยการแผนกนามว่าโจวเฒ่าก็พาเธอไปที่ห้องทำงานของกองสืบสวนคดีอาญา
“ทุกคน แนะนำให้รู้จักกันหน่อย นี่คือหัวหน้ากลุ่มนิติเวชคนใหม่ เย่หยุนถัง”
เสียงเคาะแป้นพิมพ์และเสียงถกคดีกันในห้องทำงานพลันเงียบลง
สายตากว่าสิบคู่หันมามองทางนี้พร้อมกัน
เมื่อเผชิญกับการจับจ้องของทุกคน เย่หยุนถังก็ทักทายอย่างสดใสและมั่นใจ “สวัสดีทุกคน ฉันเย่หยุนถัง ต่อจากนี้งานสำรวจสถานที่เกิดเหตุและงานชันสูตรศพของกองเรา ฉันจะมีส่วนร่วมด้วยทั้งหมด ฝากตัวด้วยนะคะ”
พอสิ้นเสียง ในห้องทำงานก็เกิดเสียงปรบมืออย่างอบอุ่นขึ้นทันที
“ยินดีต้อนรับคุณหมอนิติเวชคนสวย”
“หมอเย่สวยยิ่งกว่าดาราอีกนะ”
มีตำรวจหนุ่มอยู่หลายคน พอเห็นเย่หยุนถังก็ถึงกับตาแข็ง
เย่หยุนถังมีหุ่นสูงระหง ใบหน้าสดใสสวยงาม ผิวขาวใสแต่กำเนิด โครงหน้างดงามยิ่ง เพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้นก็เปล่งประกายจับตา
เย่หยุนถังคลี่ยิ้มบางๆ “ขอบคุณสำหรับคำชมค่ะ”
บรรดาเจ้าหน้าที่กองสืบสวนคดีอาญาต่างลุกขึ้นยืนแนะนำตัวกับเย่หยุนถังทีละคน
“หัวหน้าพวกคุณล่ะ?” โจวเฒ่าถาม
“หัวหน้าไปห้องผู้อำนวยการตำรวจครับ” พอเฉิงเหล่ยพูดจบ ตรงประตูห้องทำงานก็มีร่างสูงระหงสง่างามก้าวเดินเข้ามา
ชายผู้นั้นสวมชุดเครื่องแบบตำรวจที่เรียบกริบไร้รอยยับ ตรงเอวคาดเข็มขัดสนามพร้อมอุปกรณ์ กางเกงรีดเป็นแนวตรงรับกับเรียวขายาว บนศีรษะสวมหมวกตำรวจ หน้าตาคมสันเยือกเย็น สันจมูกโด่งเป็นสัน กรามเรียวได้รูป
ทั้งตัวแผ่ความสง่างามฮึกเหิมน่าเกรงขามที่ไม่มีใครมองข้ามได้
“หัวหน้ากลับมาแล้ว!” เฉิงเหล่ยก้าวฉับๆ ไม่กี่ก้าวก็ไปหยุดตรงหน้าชายหนุ่ม แล้วแนะนำด้วยความตื่นเต้น “หัวหน้า แผนกนิติเวชมีคุณหมอคนสวยมาครับ”
เซียวหลิงกวาดสายตาไปทางเย่หยุนถัง
เย่หยุนถังกำลังสำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า สายตาของทั้งสองประสานกันโดยบังเอิญ
เย่หยุนถังเห็นแววตาเย็นชาเฉียบคมของชายหนุ่ม เธอก็แย้มยิ้มจางๆ ที่มุมปากแดงระเรื่อ
เธอไม่คิดเลยจริงๆว่า อดีตคู่หมั้นของไป่ชูเหวย จะเป็นหัวหน้ากองสืบสวนคดีอาญาในที่ทำงานใหม่ของเธอ
ไป่ชูเหวยเอาแต่ย้ำว่าอีกฝ่ายทั้งจนทั้งไร้ความสามารถ เธอยังนึกว่าฝ่ายนั้นจะแย่มากเสียอีก
หากอายุยังน้อยก็ขึ้นเป็นหัวหน้ากองสืบสวนคดีอาญาได้ ก็น่าจะมีความสามารถอยู่บ้าง
เวลาที่เขาใส่ชุดเครื่องแบบตำรวจ ช่างดูเป็นคนเคร่งขรึมเย็นชาแต่ก็หล่อเหลาเสียจริง
จู่ๆ ลำคอเธอก็รู้สึกแห้งชอบกลขึ้นมา มันเพราะอะไรกันนะ?
เซียวหลิงเหลือบมองเย่หยุนถัง เห็นลำคอเธอขยับเล็กน้อย สีหน้าเขาก็ยิ่งแข็งกร้าวเย็นชาขึ้นไปอีก
“หมอเย่ครับ นี่หัวหน้าพวกเรา หัวหน้าเซียวครับ” เฉิงเหล่ยแนะนำ
เย่หยุนถังเดินไปตรงหน้าเซียวหลิง ยื่นมือออกไปพลางยิ้ม “สวัสดีค่ะหัวหน้าเซียว”
เซียวหลิงยื่นมือออกไปจับกับมือเย่หยุนถัง “สวัสดี”
เขามีสีหน้าเฉยเมย ดวงตาไร้ซึ่งคลื่นอารมณ์ ราวกับไม่เคยรู้จักกับเย่หยุนถังมาก่อนเลย
มองดูทีท่าเคร่งขรึมเย็นชาแต่ภายนอกดูดีมีจริยธรรมของชายหนุ่ม ในใจเย่หยุนถังก็อดขำไม่ได้
ภายนอกทำเป็นสงบนิ่งน่าเชื่อถือ แต่ก็ยังเคยหอบหายใจอยู่บนตัวเธอมิใช่หรือ?
เซียวหลิงจับมือกับเย่หยุนถังเบาๆ แล้วหมายจะดึงมือกลับ แต่หญิงสาวกลับจับมือเขาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย
เขาชำเลืองมองเธอด้วยแววตาสีดำล้ำลึก
เย่หยุนถังเลิกคิ้วให้เขาอย่างแนบเนียน ในดวงตาหวานเย้ายวนนั้นฉายแววยียวนเย้าแหย่
สีหน้าของเซียวหลิงยิ่งเย็นชาเข้าไปอีก
เขาออกแรงดึงมือกลับ หญิงสาวก็ปล่อยมือ แต่พลางก็ใช้ปลายนิ้วขาวเรียวเกี่ยวเข้าเบาๆ ที่กลางฝ่ามือของเขาอย่างแผ่วเบา
ราวกับมีกระแสไฟอ่อนๆ แล่นผ่าน รู้สึกชาและซู่ซ่า
เซียวหลิงทำสีหน้าขรึมกร้าวแน่วแน่ “หมอเย่ หวังว่าความสามารถในวิชาชีพของคุณจะผ่านมาตรฐาน อย่าทำให้ผมผิดหวัง”
เย่หยุนถังมองใบหน้าที่ดูราวกับไม่รู้จักเธอ แข็งกร้าวเย็นชาไร้น้ำใจของชายหนุ่ม แล้วจู่ๆ ก็เกิดแรงกระตุ้นอยากฉีกกระชากหน้ากากเย็นชาภายนอกนั้นออก
ฉวยจังหวะที่ไม่มีใครสังเกต เย่หยุนถังแอบขยับเข้าใกล้เซียวหลิงอีกก้าว แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ได้ยินกันเพียงสองคน “คืนนั้นบนเตียง ทำให้หัวหน้าเซียวผิดหวังหรือเปล่าคะ?”
เซียวหลิง “…”
เขาไม่มองเย่หยุนถังอีกเลยแม้แต่น้อย แล้วก้าวขายาวๆ เดินฉับๆ มุ่งตรงไปยังห้องทำงานของตัวเอง
……
เย่หยุนถังกลับมายังแผนกนิติเวช แล้วทำความคุ้นเคยกับโต๊ะชันสูตรตัวใหม่และตู้เก็บสารเคมี
ตอนที่เธอกำลังจะเริ่มทำงาน ผู้ช่วยเสี่ยวเหวยก็เดินเร็วๆ เข้ามา “พี่หยุนถังคะ มีนักตกปลาตกได้กระเป๋าเดินทางที่ทะเลสาบชิงซาน ข้างในมีศพเน่าอยู่เจ้าค่ะ…”
นอกเมือง ทะเลสาบชิงซาน
ตอนที่เย่หยุนถังไปถึง เซียวหลิงและลูกทีมก็ไปถึงก่อนแล้ว
แม้จะอยู่ห่างกันช่วงหนึ่ง แต่เย่หยุนถังก็ยังได้กลิ่นเหม็นเน่า
เซียวหลิงกำลังสอบถามนักตกปลาที่ตกกระเป๋าได้ ส่วนเฉิงเหล่ยกับตำรวจหนุ่มอีกหลายคนมีสีหน้าแย่เอามือปิดจมูก ดูท่าจะถูกกลิ่นจากในกระเป๋าตีรุนแรงเอาเรื่อง
“หมอเย่ครับ กลิ่นนี้แรงมากเลยนะครับ คุณไหวเหรอ?” เฉิงเหล่ยถามเย่หยุนถังด้วยความเป็นห่วง
เย่หยุนถังพยักหน้า “ไม่เป็นไร”
เธอสวมแว่นครอบตาและถุงมือยาง
กระเป๋าเดินทางถูกปูไว้บนผ้าใบกันน้ำเรียบร้อยแล้ว ฝากระเป๋าเปิดอ้าไว้ กลิ่นเหม็นเน่ารุนแรงผสมกับกลิ่นคาวของน้ำในทะเลสาบโชยมาแตะจมูก
เสี่ยวเหวยที่ทำหน้าที่บันทึกอยู่ด้านหลังเย่หยุนถังถึงกับคลื่นไส้อ้วกออกมาหลายครั้ง
แต่เย่หยุนถังกลับมีสีหน้าไร้ความเปลี่ยนแปลง สีหน้าของเธอจดจ่อและจริงจังในการตรวจสอบศพเน่า
เซียวหลิงเหลือบหางตามาทางเย่หยุนถังแวบหนึ่ง
ช่างแตกต่างจากคืนนั้นที่เต็มไปด้วยเสน่ห์เย้ายวนยั่วยวนใจเสียจริง เวลาทำงานเธอกลับเคร่งขรึม ใจเย็น และมีสมาธิจดจ่อ
“หมอเย่ครับ ศพเน่าขนาดนี้ จะระบุตัวตนได้ไหมครับ?” เฉิงเหล่ยถาม
เย่หยุนถังกำลังตรวจสอบกระดูกเชิงกรานของโครงกระดูก “ผู้เสียชีวิตเป็นผู้หญิง อายุระหว่าง 40 ถึง 45 ปี ส่วนสูง 160-165 เซนติเมตร เวลาเสียชีวิตอย่างน้อยหนึ่งปีแล้ว สำหรับสาเหตุการเสียชีวิตที่แน่ชัด ต้องนำกลับไปตรวจเพิ่มเติมในห้องชันสูตร”
ตอนที่เซียวหลิงออกปฏิบัติหน้าที่ เขาได้ถอดหมวกตำรวจและเสื้อนอกเครื่องแบบออกแล้ว เขาพับแขนเสื้อเชิ้ตสีกรมท่าขึ้นมาสองสามทบ เผยให้เห็นแขนท่อนล่างที่ล่ำสันกระชับ
หลังจากสอบปากคำนักตกปลาจนได้คำให้การครบถ้วน เขาก็มีน้ำเสียงหนักแน่นในการจัดสรรภารกิจสืบสวนต่อ “เหลยจื่อ ติดต่อแผนกอุทกวิทยา ขอข้อมูลการไหลของน้ำทะเลสาบ ข้อมูลการเปลี่ยนแปลงระดับน้ำในรอบหนึ่งปี วิเคราะห์เวลาและจุดทิ้งศพ”
พูดจบ ก็หันไปหาลูกทีมอีกคน ซ่งเช่อ “อาเช่อไปตรวจสอบหญิงที่หายตัวไปในเมืองนี้รอบหนึ่งปี คัดกรองอายุและส่วนสูงที่ตรงกัน นอกจากนี้ก็สืบที่มาของกระเป๋ารุ่นเดียวกันอีกทางหนึ่งด้วย”
ทุกคนต่างก็แยกย้ายกันไปทำงาน
บ่ายแก่
เซียวหลิงมาที่ห้องนิติเวช เขามองเย่หยุนถังที่ยืนอยู่หน้าโต๊ะชันสูตร “ผลการชันสูตรออกมาหรือยัง?”
เย่หยุนถังพยักหน้า “คือ—”