พอได้ยินตู้ซวงพูดเช่นนั้น สีหน้าของเฟิงเหมยก็ยังปกติดีอยู่ เพราะเมื่อครู่เธอเพิ่งได้ยินคำพูดทำนองนี้มาแล้ว
ส่วนโจวเฉียงนี่สิ ถึงกับอึ้งไปเลย...
ตัวเองก็แนะนำตัวไปแล้ว เป็นตำรวจชุมชนตัวจริงเสียงจริง
ตามหลักการแล้ว ไม่ว่าพวกเขาจะถ่ายรายการวาไรตี้อะไร ก็ไม่น่าจะเป็นแบบนี้ได้นี่นา?
หรือว่าจะคิดว่ามีหน้าตาดีหน่อย ก็จะไม่เกรงกลัวความศักดิ์สิทธิ์ของกฎหมายได้เลยงั้นเหรอ!
คิดถึงตรงนี้ โจวเฉียงก็ไม่อยากจะสนใจอีกแล้วว่าอีกฝ่ายจะเป็นนางฟ้าน้อยอะไรหรือไม่...
สีหน้าเริ่มเย็นลง คิดจะก้าวข้ามเข้าไปตรงๆ
เขาไม่พอใจ แต่ตู้ซวงยิ่งไม่พอใจเข้าไปใหญ่!
ก้าวมาขวางหน้าเขาไว้ พลางเอ่ยเสียงเย็นชา "ออกไป"
คำว่า "ออกไป" นี่เอง ที่ทำให้โจวเฉียงขำทั้งที่โกรธ
ในเมืองเล็กๆ อย่างซานมู่แห่งนี้ ถึงเขาจะไม่ได้เป็นใหญ่เท่าฟ้า แต่ก็นับว่าเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดในการบังคับใช้กฎหมาย...
โจวเฉียงอยากจะดูซิว่า ตัวเองประกาศตัวตนชัดเจนขนาดนี้ อีกฝ่ายจะกล้าดื้อรั้นขัดขวางการปฏิบัติหน้าที่อีกหรือไม่?
เพิ่งจะคิดจะเดินแข็งๆ เข้าไป ตู้ซวงก็ลงมือแล้ว...
ต้องรู้ไว้ว่า ในเรื่องพลังความแข็งแกร่งของทั้งโลกนี้ ขั้นหลอมกายระดับหนึ่งซึ่งเป็นขั้นต่ำสุด ยังสามารถฆ่าขั้นปรมาจารย์ได้อย่างง่ายดาย
ส่วนตัวตู้ซวงเอง พลังแข็งแกร่งถึงขั้นเปิดเส้นช่วงปลาย แทบจะรับแรงระเบิดของขีปนาวุธขนาดเล็กได้สบายๆ...
จะมาจัดการกับตำรวจชุมชนสถานีเล็กๆ สักคน ก็เหมือนกับจะจัดการมดตัวหนึ่งเท่านั้นเอง
โชคดีที่เธอไม่ใช่นิสัยชอบฆ่าฟ้องคนอื่น เธอจึงไม่ได้ลงมือหนัก