วางสายโทรศัพท์แล้ว โจวเซี่ยวเซี่ยวเหลือบมองเพื่อนบ้านผู้หญิงที่ยังไม่คลายความตกใจ
ถามขึ้นว่า "พี่จาง เขาเป็นอดีตสามีของคุณจริงเหรอ?"
ถึงตอนนี้พี่จางยังใจสั่นไม่หาย นึกถึงฉากน่าสะพรึงกลัวเมื่อครู่ ก็ยังหวาดผวาไม่จบ
รีบพยักหน้าหนักแน่น "เสี่ยวโจว เราหย่ากันมาหลายปีแล้ว เขายังตามมารังควานไม่เลิก!"
"วันนี้เขาถือมีดมาทำร้ายคนแบบนี้ จะให้เขาติดคุกได้ไหม? ต้องลงโทษหนัก ๆ ให้สาสม!"
ฉากน่าสยองเมื่อครู่นั้น เธอถูกขวัญผวาจนหัวหดไปหมดจริง ๆ
แทบอยากให้อดีตสามีคนนี้โดนตัดสินจำคุกตลอดชีวิต จะได้ไม่ต้องออกมาอีกเลย
โจวเซี่ยวเซี่ยวใจสั่นอยู่เหมือนกัน แต่ยังต้องปลอบพี่จาง
"คุณวางใจได้ เขาจงใจก่อเรื่องหาเรื่องโดยไม่มีเหตุผล แถมยังถืออาวุธมีดต้องห้ามทำร้ายเจ้าหน้าที่ตำรวจต่อหน้าธารกำนัล ถือว่าละเมิดกฎหมายอาญาร้ายแรง เข้าข่ายคดีอาชญากรรมร้ายแรง"
"สิ่งที่รอเขาอยู่ คือการลงโทษที่หนักหน่วงที่สุดตามกฎหมายแน่นอน!"
"พี่จาง พอเพื่อนร่วมงานฉันมาถึงแล้ว รบกวนคุณกลับไปที่สถานีตำรวจชุมชนกับเราสักครั้ง ทำบันทึกคำให้การตามจริง เล่าเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ให้ฟังครบถ้วนก็พอ"
"ได้! ได้! ฉันจะพูดความจริงแน่นอน! จะเล่าตามจริงทั้งหมด!" พี่จางรีบตอบรับ
ไม่นานนัก เพื่อนร่วมงานจากสถานีตำรวจชุมชนก็มาถึงที่เกิดเหตุอย่างรวดเร็ว
ชายขี้เมาที่ล้มอยู่กับพื้นตอนนี้เริ่มสร่างเมาไปบ้าง พื้นคืนสติได้บางส่วน
แม้สมองยังมึนงง แต่วินาทีบ้าคลั่งที่ตนเองถือมีดทำร้ายเจ้าหน้าที่ตำรวจเมื่อครู่นั้น ยังจารึกชัดในความทรงจำ