ตอนนี้เอง เมี่ยวเฟิงก็อึ้งจนหน้าชาเหมือนกัน!
ตัวเองคงไปเตะเหล็กเข้าจริง ๆ สินะ?
พลังจริงที่ซูเสี่ยวตงโชว์ออกมานั้น แข็งแกร่งเกินที่เขาคิดไว้มากมายนัก
ตัวเขาเองก็เป็นคนมีวิชากำลังภายใน จึงรู้ดีว่าอิฐแดงสามก้อนทับกันแบบนี้แข็งแกร่งแค่ไหน
ไม่ต้องพูดถึงว่าเขาจะฟันขาดได้อย่างไร ต่อให้มองไปทั้งโลก ก็คงหาคนที่ทำได้ไม่กี่คน!
ความตกตะลึงถาโถมเข้าใส่ทั้งตัว หัวใจของเมี่ยวเฟิงก็พลันหนักอึ้งลงไป
เขารู้สึกหวาดกลัวขึ้นมา!
สายตากวาดไปมองกระเป๋าหนังที่เปิดอยู่ข้าง ๆ โดยไม่รู้ตัว เห็นธนบัตรสีแดงสดเป็นกองหมื่นอยู่ข้างใน
ใจก็พลันเต้นตุบ!
ให้ตายสิ วันนี้คงไม่เรือล่มในคลองเน่าใช่ไหม?
ข้างในใจเขาวิตกจริตสุดขีด แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้ชมในห้องไลฟ์สดนับหมื่นคน ก็ไม่กล้าแสดงความอ่อนแอ
ทำได้เพียงข่มความตื่นตระหนกลง แล้วฝืนยิ้มออกมา
“พี่น้องทั้งหลาย! ต้องบอกว่าฝ่ามือฟ้าผ่าหนานเจียงมีของจริงจริง ๆ ฉันเองที่ประเมินเขาต่ำไป!”
“แค่ฝ่ามือเดียว เขาเป็นเน็ตไอดอลทุบอิฐที่เก่งที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมา!”
ชมไปสองสามคำ จากนั้นก็เปลี่ยนน้ำเสียงทันที
“แต่ที่ผ่านมาเป็นเพียงอาหารเรียกน้ำย่อย ขึ้นของหนักสุดวันนี้เลย นั่นคือการทุบอิฐแบบห้อยเชือกลอยตัว!”
พูดจบ เมี่ยวเฟิงก็จ้องมองไปที่ซูเสี่ยวตง…
“ถ้าแกฟันอิฐแดงสองก้อนที่ห้อยลอยตัวโดยไม่มีแรงหนุนขาด ฉันเมี่ยวเฟิงยอมแพ้!”
“เงินสดหนึ่งแสน ฉันจะยื่นให้ด้วยสองมือ ไม่มีทางเบี้ยว!”