ได้ยินคำพูดเยาะเย้ยของถังจ้าน เหลียงคุนแทบจะเดือดจนหม้อแตก!
เขาคือนักบำเพ็ญวิชาบู๊ขั้นกำเนิดปราณตัวจริง!
มองไปทั่วหัวกั๋ว ล้วนเป็นสุดยอดฝีมือที่ติดอันดับต้นๆ
หลายปีก่อนถึงแม้จะเคยเสียทีให้ซูเสี่ยวตง เคยพลาดท่ามาแล้ว
แต่อีกฝ่ายเป็นบุคคลเหนือระดับขั้นปรมาจารย์ แพ้ให้เขาไม่น่าอาย!
ส่วนคนสองคนตรงหน้า ไร้ชื่อไร้เสียงโดยสิ้นเชิง!
ยังไงก็ไม่ใช่ว่าใครก็ตามที่โผล่มา จะเป็นสัตว์ประหลาดอย่างซูหยางกับซูเสี่ยวตงได้หรอก?
เหลียงคุนไม่เชื่อเด็ดขาด!
เขาเคยได้รับความอัปยศแบบนี้ที่ไหน?
ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ว่าอยู่หน้าประตูจวนเหลียงของตัวเอง บนดินแดนของตัวเอง ถูกเด็กหนุ่มไม่มีชื่อเสียงชี้หน้าด่าทอว่าเป็นขยะต่อหน้าธารกำนัล!
เส้นเอ็นที่คอของเหลียงคุนปูดโปนขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง แต่ก็ถูกข่มไว้ให้จางหายไป...
มุมปากโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นชาอำมหิต
"ไอ้หนุ่ม! กล้าเหยียบย่ำดินแดนตระกูลเหลียงแล้วก่อเรื่อง เป็นคนแรกเท่าที่เคยมีมา!"
"ข้าเห็นว่าพวกเจ้ากล้าขนาดนี้ ก็คงไม่ใช่คนธรรมดา ไหนๆ ก็อยากพบปรมาจารย์ตระกูลเหลียง เช่นนั้นข้าจะพาพวกเจ้าไปเอง!"
พูดพลาง สายตาเขากวาดมองไปที่เกามิ่นอย่างไม่รู้ตัว แววตาลุ่มลึกมีความโลภและเล่ห์เหลี่ยมซ่อนอยู่
ในใจตัดสินใจว่า ที่นี่ไม่สะดวกลงมือ ลองล่อคนทั้งสองไปยังที่เปลี่ยวไร้ผู้คนดีกว่า
ถึงเวลานั้น คนไร้ชื่อไร้เสียงสองคน ก็จะจับมาทำอะไรก็ได้ตามใจ!
คิดได้ดังนั้น เหลียงคุนไม่พูดอะไรอีก หันหลังเดินลึกเข้าไปในจวน