หลังจากฟังหลานสาวคนโตพูดจบ คุณยายซูก็ตะลึงอีกครั้ง...
คนเราดูจากภายนอกไม่ได้?
ตระกูลกู้มหาเศรษฐีอันดับหนึ่งเมืองโยว?
แถมยังนั่งรถโรลส์-รอยซ์กลับมา?
ซูหงเสียถึงจะฟังถังเอี๋ยนหรานพูดไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่
แต่สัญชาตญาณบอกเธอว่า เรื่องที่อยู่ตรงหน้าไม่น่าจะเป็นการล้อเล่นธรรมดาๆ
ซูหยางก็ไม่จำเป็นต้องสำแดงพลังวิเศษอะไรต่อหน้าคุณยายซูด้วย
เขาพูดเสียงเรียบ: "ถ้าไม่เชื่อในตัวตนของผม ก็โทรไปถามซูฉางซานได้"
ตอนนี้เขายังแปลกใจอยู่ ตัวเองกลับมาที่ตระกูลซูนับเป็นเรื่องใหญ่ไม่น้อยใช่ไหม?
แต่ซูฉางซานเจ้านี่ กลับไม่บอกอะไรพี่สาวตัวเองแม้แต่นิดเดียว...
หรือว่าสองพี่น้องจะมีปมขัดใจกัน?
แล้วก็จริง หลังจากฟังคำพูดนี้ น้ำเสียงของซูหงเสียก็ยังดื้อรั้น
"ฉันจะโทรไปทำไมล่ะ?"
"เธอบอกว่าเป็นลุงแท้ๆ ของฉัน งั้นฉันขอถามหน่อย เธออายุกี่ปีแล้ว?"
เห็นยายแก่นี่ดื้อดึงไม่เลิก ซูจอมมารก็จนใจ...
"เธอคิดว่าผมใช้ตัวตนนี้ร่วมกับหลานสาวของเธอมาหลอกเธอ จะได้อะไรขึ้นมาเหรอ?"
ถังเอี๋ยนหรานพูดเสริม: "คุณยาย เขาไม่ใช่คนโกงจริงๆ นะ วันนี้เขายังช่วยชีวิตหนูไว้ด้วย!"
"ถ้าไม่ใช่เพราะทวดซู หนูจะกลับมาได้อย่างปลอดภัยหรือเปล่าก็ไม่รู้!"
ฟังแบบนี้ หัวใจคุณยายซูก็กระตุกวูบ...
"เอี๋ยนหราน เธอไม่ได้ทำงานอยู่โรงแรมของตระกูลกู้เหรอ?"
"เมื่อไหร่กัน ที่นั่นมีอันตรายอะไรได้ยังไง?"