จางฟู่อีเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า ก่อนหน้านี้มัวแต่พูดถึงปัญหาฮวงจุ้ย จนไม่ได้บอกพ่อแม่เลยว่าข้างกายท่านนักพรตหลิวยังมีเสือดาวป่าสองตัวตามมาด้วย
“พ่อ ไม่ต้องกลัว”
“พวกมันเชื่อฟังท่านนักพรต ไม่ทำร้ายคนหรอก”
จางฟู่อีรีบอธิบาย
จางจื้อกุ้ยมองเขี้ยวของเสือดาวตัวเมียที่โผล่พ้นริมฝีปากออกมา แต่ก็ยังไม่กล้าเข้าใกล้
นั่นคือสัตว์ร้ายบนเขาของจริง ถึงตอนนี้มันจะยืนสงบนิ่งอยู่ข้างหลิวว่านเซิน ก็ไม่มีใครกล้าเอาชีวิตตัวเองไปเสี่ยงพิสูจน์ว่ามันเชื่องหรือไม่
“ประสกจาง อาตมาขอคารวะ”
หลิวว่านเซินพยักหน้าเล็กน้อย แล้วยกมือประสานทำความเคารพแบบนักพรต
“ท่านนักพรตเกรงใจแล้ว”
“เชิญเข้ามาเลยครับ เชิญเข้ามา!”
จางจื้อกุ้ยได้สติ รีบเบี่ยงตัวเปิดทางให้
หลิวว่านเซินก้าวเข้าไปในวิลล่า โดยมีเสือดาวสองตัวเดินขนาบซ้ายขวา
เมื่อเข้ามาในสถานที่แปลกตา พวกมันก็กวาดตามองรอบด้านไม่หยุด พอเห็นคนรับใช้ในวิลล่า แววระแวดระวังในดวงตาสีเหลืองอ่อนของพวกมันก็ยิ่งชัดขึ้น
เสือดาวตัวเมียเดินอยู่ทางซ้ายของหลิวว่านเซิน ส่วนลูกเสือดาวตัวน้อยแนบชิดขาขวาของเขา
ท่าทางราวกับเป็นผู้ติดตามคอยคุ้มกันสองคน
หลิวว่านเซินไม่ได้ห้ามพวกมัน
ตราบใดที่ไม่เข้าไปทำร้ายใครก่อน เดินเล่นในลานสักสองสามรอบก็ไม่เป็นไร
จางจื้อกุ้ยรักษาระยะห่างจากเสือดาวมาตลอด
เมื่อทุกคนเข้ามาถึงลานด้านหน้า ในที่สุดเขาก็อดรนทนไม่ไหว
“ท่านนักพรต ไม่ทราบว่าฮวงจุ้ยบ้านผมมีปัญหาตรงไหนกันแน่ครับ?”
“เรื่องนี้รบกวนครอบครัวเรามานานแล้ว”