ให้เฝ้าวิหารร้าง ไหงกลายเป็นเซียนซะงั้น?

ตอนที่ 72 ไม่ไป ไม่ไป! ข้าไม่ไปหรอก!

7 นาที· 1.6K คำ

ช่วงหลายวันที่ผ่านมา ชาวตำบลหยางต่างเล่าขานกันว่าหลิวว่านเซินเป็นยอดฝีมือผู้แทบทำได้ทุกอย่าง

ขับไล่สิ่งชั่วร้าย ควบคุมสายฟ้า อ่านอักษรทำนายชะตา ไม่มีสิ่งใดที่ไม่เชี่ยวชาญ!

ตอนนี้แม้แต่เขายังบอกว่ากำจัดต้นตอไม่ได้ แล้วจะมีใครช่วยคนทั้งตำบลหยางได้อีก?

“มีคนที่มีอาการเหมือนกันกี่คน?”

“ทั้งตำบลเลย!”

“เมื่อครู่นี้เอง ทุกคนจู่ ๆ ก็รู้สึกแน่นหน้าอก อึดอัดไปหมด คาดว่าคงมีคนโทรเรียกรถพยาบาลแล้ว!”

เสียงหลายสายดังขึ้นพร้อมกัน หลิวว่านเซินไม่ได้ตอบในทันที

สิ่งนี้ไม่ใช่โรค ต่อให้ชาวบ้านไปโรงพยาบาลก็ตรวจไม่พบความผิดปกติ

ยิ่งไปกว่านั้น หากพวกเขาออกจากการคุ้มครองของเขา แล้วภูตผีที่ซ่อนตัวอยู่ลงมือขึ้นมา พวกเขาก็จะตายเร็วกว่าเดิม!

“ซ่า…”

จู่ ๆ วิทยุกระจายเสียงของตำบลที่อยู่ไม่ไกลก็ดังขึ้น พร้อมเสียงคลื่นรบกวน

【ประกาศทั่วตำบล ขอให้ประชาชนทุกคนรีบไปชุมนุมกันที่ลานกิจกรรมผู้สูงอายุทันที!】

【ขอย้ำอีกครั้ง ขอให้ประชาชนทุกคนรีบไปชุมนุมกันที่ลานกิจกรรมผู้สูงอายุทันที!】

ประกาศฉุกเฉินดังไปทั่วตำบลตามถนนหนทาง ดึงดูดความสนใจของทุกคนในพริบตา

เห็นได้ชัดว่าทางการของตำบลก็ตระหนักถึงความผิดปกติแล้ว ทว่ากลับเข้าใจเรื่องประหลาดที่เกิดขึ้นทั่วตำบลนี้ว่าเป็นโรคติดต่อฉับพลันบางอย่าง จึงเตรียมรวมผู้คนไว้ในที่เดียวเพื่อควบคุมสถานการณ์ก่อน

ชาวบ้านไม่กล้ารอช้า ต่างมุ่งหน้าไปยังลานกิจกรรม

“ท่านเจ้าสำนัก พวกเราไปด้วยไหม?”

“ไป”

“ไปสืบหาต้นตอของเรื่องให้รู้ก่อน”

หลิวว่านเซินพยักหน้าเบา ๆ

เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนก็ประสานมืออำลา ก่อนรีบกลืนหายไปกับฝูงชนที่มุ่งหน้าไปยังลานกิจกรรม

หลิวว่านเซินเห็นเช่นนั้นก็พยักหน้าเล็กน้อย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป