“วัดนี้ไม่รับดูเซียมซี”
“แต่หากโยมมีข้อสงสัย เขียนอักษรสักตัวมาได้ อาตมาจะช่วยทำนายให้”
หลิวว่านเซินส่ายหน้าเบา ๆ ก่อนจัดวางพู่กัน หมึก กระดาษ และแท่นฝนหมึกอย่างเป็นระเบียบ
ชายวัยกลางคนชะงักไปเล็กน้อย รีบประสานมือคารวะ “ขอให้นักพรตช่วยไขข้อข้องใจให้ผมด้วย!”
“เชิญโยมเขียนได้เลย”
หลิวว่านเซินฝนแท่งหมึกอย่างไม่รีบร้อน ก่อนยื่นพู่กันให้
เมื่อเห็นดังนั้น ผู้มาสักการะหลายคนที่เพิ่งจุดธูปเสร็จต่างก็เข้ามาล้อมวง อยากรู้ว่าเจ้าสำนักชิงเฟิงผู้นี้จะทำนายจากตัวอักษรอย่างไร
ชายวัยกลางคนรับพู่กันไป ยืนครุ่นคิดอยู่หน้าโต๊ะอยู่นาน
จะขออะไรดี?
ช่วงนี้เขาไม่ได้ประสบเคราะห์ร้าย ครอบครัวก็พอจะอยู่กันอย่างปรองดอง สิ่งเดียวที่ค้างคาใจคือทำธุรกิจมาสิบกว่าปีแล้วก็ยังไม่เห็นวี่แววดีขึ้น
เปิดร้านวัสดุก่อสร้างเล็ก ๆ อยู่ร้านหนึ่ง ถึงจะไม่อดตาย แต่ก็หาเงินก้อนโตไม่ได้เช่นกัน
ผ่านไปครู่หนึ่ง ในที่สุดเขาก็จรดพู่กันลงกระดาษ
อักษร “ไกล” ที่เขียนอย่างเป็นระเบียบปรากฏขึ้นบนกระดาษสีขาว
“นักพรต ผมชื่อจางเฟย อยากถามว่าช่วงนี้ดวงการเงินเป็นอย่างไรบ้าง”
จางเฟยวางพู่กันลง ก่อนถอยออกมาครึ่งก้าวอย่างนอบน้อม
หลิวว่านเซินไม่ได้พูดทันที เพียงก้มตามองตัวอักษรบนกระดาษ
เมื่อความคิดขยับ ม่านแสงสีฟ้าอ่อนก็ปรากฏขึ้นอย่างเงียบเชียบ
【ชื่อ: จางเฟย】
【อายุ: 30 ปี】
【โชคชะตาปัจจุบัน: 90】
【เหตุการณ์ที่ผ่านมา: เมื่อวานซื้อสลากกินแบ่งชุดสองสีหนึ่งใบตอนว่าง】
【แนวโน้มโชคชะตา: คืนนี้ประกาศผล ถูกรางวัลที่หนึ่ง หลังขึ้นเงินแล้วโชคชะตาจะลดลงอย่างมาก】
โชคชะตา 90 แต้ม!
หลิวว่านเซินเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย สายตาหยุดอยู่ที่ข้อมูลสองบรรทัดสุดท้ายครู่หนึ่ง
ไม่แปลกเลยที่จางเฟยเพิ่งก้าวเข้ามาในวัดชิงเฟิง เขาก็สัมผัสได้ราง ๆ ว่ากลิ่นอายของชายคนนี้แตกต่างจากคนทั่วไป