"ศิษย์พี่ใหญ่! ศิษย์พี่หญิงใหญ่!"
ณ ที่นั่งของหุบเขาบุปผาร้อยบุปผา ซูหลีลุกขึ้นยืนอย่างกะทันหัน มือกำราวเก้าอี้แน่น
นางมองเงาร่างทั้งสี่ที่เดินออกมาจากประตูแสง นัยน์ตาร้อนผ่าว แทบจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่
เจ็ดวันแล้ว
ตลอดเจ็ดวันเต็ม นางไม่เคยคลายกังวลแม้สักวินาที
ภายในแดนลับอันตรายยากหยั่งรู้ สามสำนักร่วมมือกันเล่นงาน หุบเขาบุปผาร้อยบุปผาโดดเดี่ยวอ่อนแอ นางถึงขั้นเตรียมใจไว้สำหรับจุดจบที่เลวร้ายที่สุดแล้ว
ทว่าพวกเขากลับมาแล้ว
กลับมาอย่างปลอดภัยสมบูรณ์
"ศิษย์พี่ใหญ่พวกเขาไม่เป็นอะไร!"
"ดีเหลือเกิน! ศิษย์พี่ใหญ่กลับมาแล้ว!"
เหล่านักเรียนหญิงของหุบเขาบุปผาร้อยบุปผาลุกขึ้นยืนพร้อมกัน ส่งเสียงโห่ร้องด้วยความดีใจ
ทว่ามิใช่ทุกคนจะยินดี
"ไม่ เป็นไปไม่ได้!"
ชุยอวิ๋นอี้ลุกพรวดขึ้น
สายตาเขาจ้องเขม็งไปที่ฉินโม่ ในแววตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
เขาให้ค่าหัวหมื่นศิลาวิญญาณเพื่อเอาชีวิตฉินโม่ จวินเฟิงหลิวก็สาบานจะสังหารคนผู้นี้!
เหตุใดฉินโม่จึงยังรอดออกมาจากแดนลับได้?
ยิ่งไปกว่านั้น สี่คนจากหุบเขาบุปผาร้อยบุปผายังปลอดภัยดี ไม่มีแม้แต่ร่องรอยบาดเจ็บสักนิด?
เหล่าผู้ฝึกตนที่พนันข้างจวินเฟิงหลิว พากันใจเต้นระทึกถึงลำคอแล้ว
พวกเขาเดิมพันด้วยทรัพย์สินกว่าครึ่งชีวิตนะ!
"อย่าตื่น!"
เจ้าสำนักกระบี่สวรรค์เอ่ยเสียงขรึม กดเสียงเซ็งแซ่รอบด้านลง
เขานั่งอยู่บนแท่นสูง สีหน้าเคร่งขรึม ทว่าน้ำเสียงยังคงไว้ซึ่งอำนาจของเจ้าสำนัก
"ต้องเป็นเพราะฉินโม่กับศิษย์หุบเขาบุปผาร้อยบุปผาเข้าไปในแดนลับแล้วหลบซ่อนเอาตัวรอด จึงรอดมาได้อย่างหวุดหวิด ผลประลองยุทธ์ รอให้เฟิงหลิวพวกเขาออกมาก็จะรู้!"