ยังจะไปทำงานอีกหรือ? สตรีมเมอร์เรียกคนยุคปัจจุบันมาปราบทหารญี่ปุ่น

ตอนที่ 1 ยังต้องทำงานอีกหรือ? สตรีมเมอร์เรียกคนจากยุคปัจจุบันมาปราบทหารญี่ปุ่น

6 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

“เหนื่อยจัง ง่วงก็ด้วย...” จางเสี่ยวชีพึมพำอย่างงัวเงีย

“คุโซะ!” เสียงทหารญี่ปุ่นดังมาจากที่ไม่ไกลนัก

จางเสี่ยวชีกำลังสะลึมสะลืออยู่แล้ว พอได้ยินเสียงนั้นก็พลันตื่นเต็มตา

“ฉันไม่ได้อยู่ในค่ายหรอกหรือ? ทำไมถึงมีเสียงทหารญี่ปุ่น หรือจะมีสายลับแฝงตัวเข้ามา?” จางเสี่ยวชีตื่นเต็มที่ในทันที

ภาพตรงหน้าไม่ใช่ค่าย แต่เป็นพื้นที่รกร้าง เขาอยู่ในพุ่มหญ้า และดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปแล้ว ทว่ามองเห็นทหารสองนายที่อยู่ไม่ไกลกำลังพูดภาษาญี่ปุ่น

“นี่มัน...สถานการณ์อะไรกัน? ฉันไม่ได้เล่นมือถืออยู่ในค่ายหรือ? เวลาที่ได้เล่นมือถือวันละหนึ่งชั่วโมงเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดแล้ว แต่เรื่องนี่...กำลังฝันอยู่หรือไง? สมจริงเกินไปแล้ว!” ขณะพูด จางเสี่ยวชีก็หยิกตัวเอง เจ็บ...เจ็บจนแทบขาดใจ เพราะอยากพิสูจน์ว่านี่เป็นความฝัน เขาจึงหยิกอย่างแรง ผลก็คือนี่ไม่ใช่เรื่องหลอก น้ำตายังเอ่อคลออยู่ในดวงตา

ขณะที่จางเสี่ยวชีกำลังทำอะไรไม่ถูก เสียงระบบก็ดังขึ้นอย่างใสกังวาน

【ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับระบบอัญเชิญสงครามต่อต้านญี่ปุ่น! ปกป้องนานกิง】

“ระบบ? ดูท่าฉันจะข้ามมิติมาจริง ๆ แถมยังต้องสู้กับทหารญี่ปุ่นด้วย”

【วันนี้คือวันที่ 12 พฤศจิกายน 1937 ยุทธการเซี่ยงไฮ้พ่ายแพ้โดยสิ้นเชิงในวันนี้ อีก 31 วันกองทัพญี่ปุ่นจะยึดนานกิง เริ่มนับถอยหลัง หากโฮสต์ทำภารกิจไม่สำเร็จ จะถูกลบทิ้งทันที ระบบนี้สามารถอัญเชิญผู้คนจากสังคมยุคปัจจุบันมาช่วยได้ แต่ผู้ที่ถูกอัญเชิญต้องสมัครใจ และเข้าร่วมรบในนามบุคคล ไม่รับการเข้าร่วมแบบยกองค์กร ไม่สามารถนำอาวุธหรือเทคโนโลยีสมัยใหม่ติดตัวมาได้ แต่สามารถนำอาหาร เสื้อผ้า และยาเข้ามาได้ ผู้ที่ถูกอัญเชิญมีโอกาสเพียงครั้งเดียว เมื่อตายจะกลับไปยังโลกปัจจุบันของประเทศมังกร และไม่สามารถถูกอัญเชิญมาเป็นครั้งที่สองได้ อย่างไรก็ตาม เมื่ออยู่ในโลกนี้ พวกเขาจะบาดเจ็บและรู้สึกเจ็บปวดได้】

จางเสี่ยวชีใจเต้นตุ้ม ๆ ต่อม ๆ ให้ตายเถอะ ระบบเอาจริงสินะ

ทันใดนั้น ทหารญี่ปุ่นตัวเล็กสองนายที่อยู่ข้างหน้าก็เริ่มเดินมาทางจางเสี่ยวชี

【ระบบได้เปิดห้องถ่ายทอดสดให้โฮสต์แล้ว ถ่ายทอดสดตลอด 24 ชั่วโมง ไม่มีการรับของขวัญใด ๆ ขอแนะนำให้โฮสต์กำจัดทหารญี่ปุ่นตัวเล็กสองนายข้างหน้าก่อน】

พอได้ยินเสียงระบบ จางเสี่ยวชีก็แทบอยากด่ามารดามัน ให้ตายเถอะ พี่ระบบ อย่างน้อยก็ให้ดาบมาสักเล่มสิ ฉันจะมือเปล่าสู้กับทหารญี่ปุ่นตัวเล็กที่มีปืนสองคนได้ยังไง? ฉันเป็นทหารก็จริง แต่ไม่ใช่ยอดมนุษย์ จะให้ขว้างก้อนหินใส่หรือไง?

ในห้องถ่ายทอดสดมีคนเข้ามาทันทีหนึ่งคน เป็นสหายร่วมกองร้อยของจางเสี่ยวชี ผู้หมวดประจำหมู่ หลี่ชิงเจียน

“จางเสี่ยวชี? เมื่อกี้ยังอยู่ตรงนี้แท้ ๆ เป็นคนที่ชอบเล่นมือถือที่สุดเลย แล้วนี่เขากำลังทำอะไร? ถ่ายทอดสดหรือ? สองคนนั่นแต่งตัวเป็นทหารญี่ปุ่นตัวเล็กหรือไง? กล้าดีจริง ๆ” แต่หลี่ชิงเจียนรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล มือถือของเขาก็อยู่ตรงนี้ เมื่อห้านาทีก่อนเจ้าตัวยังอยู่ด้วย เขาแค่ไปเข้าห้องน้ำเอง ทำไมถึงหนีออกไปได้ล่ะ?

“ห้องถ่ายทอดสดนี้สุดยอดจริง ๆ ข้างบนเขียนว่าปกป้องนานกิง วันที่ 12 พฤศจิกายน 1937 นับถอยหลัง 31 วัน 5 ชั่วโมง 23 นาที 38 วินาที ตัวเลขวินาทีลดลงทีละหนึ่งจริง ๆ ด้วย”

【เนื่องจากโฮสต์ยังอยู่ในช่วงเริ่มต้น ระบบจึงมอบชุดของขวัญสำหรับมือใหม่ให้ ปืนแบบสามแปดหนึ่งกระบอก กระสุน 20 นัด หากต้องการอุปกรณ์เพิ่มเติม โปรดสังหารทหารญี่ปุ่นตัวเล็กเพื่อนำมาแลก โฮสต์สู้ ๆ】

ได้ยินเสียงระบบแล้ว จางเสี่ยวชีก็คลำปืนกับกระสุนที่อยู่ข้างมือ

หัวใจเขาเต้นรัว หายใจหอบถี่ พยายามตั้งสติให้สงบลง

เขาแนบหลังกับพื้นหญ้า บรรจุกระสุนไปพลาง สังเกตเส้นทางที่ทหารญี่ปุ่นสองคนนั้นเดินไปพลาง เมื่อเห็นว่าพวกมันยังไม่รู้ตัวว่ามีเขาอยู่ จึงค่อยผ่อนลมหายใจอย่างเงียบเชียบ

หลี่ชิงเจียนยิ่งรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ จางเสี่ยวชีดูไม่เหมือนกำลังแสดง สีหน้าและแววตานั่น หากมองด้วยสัญชาตญาณของทหารอาชีพแล้ว เขาไม่เหมือนคนกำลังถ่ายวิดีโอเลย แต่เมื่อครู่นี้ยังอยู่ที่นี่แท้ ๆ

“หวังฟ่าง จางซ่วย พวกนายรีบไปตามหาจางเสี่ยวชี ทุกคนในกองร้อยช่วยกันหา!”

“รับทราบ ผู้หมวด!” ทั้งสองคนวิ่งออกจากกองร้อยไปทันที เริ่มค้นหากันทั่วทุกแห่ง

ส่วนหลี่ชิงเจียนยังถือมือถือดูถ่ายทอดสดต่อ เห็นได้ว่าจางเสี่ยวชีหยิบปืนแบบสามแปดขึ้นมา เป็นปืนที่ยิงได้หนึ่งนัดแล้วต้องดึงลูกเลื่อน

“สงบจิตใจไว้ สงบจิตใจไว้...” เมื่อเห็นทหารญี่ปุ่นตัวเล็กเดินเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ จางเสี่ยวชีก็เล็งยิงเป็นครั้งแรกในชีวิต ระยะห่างยี่สิบเมตร

“ปัง!” เสียงปืนดังขึ้น ทหารญี่ปุ่นตัวเล็กหนึ่งในสองคนที่กำลังเดินอยู่ห่างออกไปยี่สิบเมตรถูกยิงเข้าที่ศีรษะในพริบตา

【ยินดีด้วย โฮสต์สังหารทหารญี่ปุ่นชั้นผู้น้อยได้หนึ่งนาย ได้รับ 5 แต้ม】

ในห้องถ่ายทอดสดมองเห็นภาพกระสุนเจาะศีรษะได้อย่างชัดเจน

“ให้ตายเถอะ จางเสี่ยวชีกำลังทำอะไรกันแน่?” ผู้หมวดหลี่ชิงเจียนที่อยู่นอกห้องถ่ายทอดสดเห็นภาพนองเลือดนั้นเต็มสองตา

“ผู้หมวด...ผู้หมวดครับ” พวกเราวิ่งหาทั่วกองร้อยแล้ว แม้แต่ห้องน้ำก็หาแล้ว แต่ไม่เห็นจางเสี่ยวชีเลย

“เอ๊ะ ผู้หมวดกำลังดูอะไรอยู่? จางเสี่ยวชีหรือ? เขาถ่ายทอดสดอยู่เหรอครับ? ผู้หมวดยังอัดหน้าจอไว้ด้วย”

“ให้ตายเถอะ ทำไมถึงมีทหารญี่ปุ่น... ยิงสิ เสี่ยวชี ทางนั้น!” ทั้งสองคนที่เพิ่งออกไปตามหาถูกภาพตรงหน้าดึงดูดความสนใจทันที

“ผู้หมวด ห้องถ่ายทอดสดนี้ชื่ออะไรครับ? ผมก็อยากดูบ้าง”

ส่วนทหารญี่ปุ่นอีกคนหมอบลงกับพื้นทันที ใบหน้ายังเปื้อนเลือดของสหายอยู่ มันรู้เพียงว่าศัตรูอยู่ตรงหน้า แต่ไม่รู้ว่ามีกี่คน

ทั้งสองคนหยิบมือถือขึ้นมาค้นหา แล้วกดติดตามห้องถ่ายทอดสดเช่นกัน

“จางเสี่ยวชี ทหารญี่ปุ่นอยู่ตรงหน้า ยิงเลย!” หวังฟ่างตะโกนอยู่ในหอพัก

แต่จางเสี่ยวชีกลับไม่กล้าขยับ เพราะไม่รู้ว่าข้าง ๆ จะมีทหารญี่ปุ่นคนอื่นซ่อนอยู่หรือเปล่า

ทหารญี่ปุ่นที่หมอบอยู่กับพื้นล้วงระเบิดมือออกมาจากเอวตามสัญชาตญาณ แล้วขว้างไปยังทิศทางคร่าว ๆ ลูกระเบิดตกห่างจากจางเสี่ยวชีพอสมควร

“ตูม!” ชายทั้งสามในห้องถ่ายทอดสดต่างตะลึง แรงระเบิดสมจริงเกินไปแล้ว!

ทหารญี่ปุ่นรออยู่สองนาที เมื่อแน่ใจว่าไม่มีอะไรผิดปกติ ก็ลุกขึ้นวิ่งหนี

จางเสี่ยวชีได้ยินว่ามันกำลังหนี จึงเล็งยิงอีกครั้ง แต่ทหารญี่ปุ่นวิ่งไม่เป็นเส้นตรง กระสุนจึงพลาดเป้า

นัดต่อมาก็ยังพลาดอีก

สหายร่วมกองร้อยทั้งสามในห้องถ่ายทอดสดร้อนใจกว่าเขาเสียอีก “จางเสี่ยวชี ทำไมยิงได้ห่วยขนาดนี้? เล็งให้ดีหน่อยสิ!”

“ถ้ายังยิงไม่โดนอีก ทหารญี่ปุ่นนั่นหนีไปแน่!”

สุดท้าย ท่ามกลางสีหน้าเอือมระอาของทั้งสามคน นัดที่สี่ก็ทำให้กระสุนทะลุร่างทหารญี่ปุ่นจนสิ้นใจในที่สุด

【ยินดีด้วย โฮสต์สังหารทหารญี่ปุ่นชั้นผู้น้อยได้หนึ่งนาย ได้รับ 5 แต้ม】

“เฮ้อ ในที่สุดก็ยิงโดนสักที แต่เลือดของทหารญี่ปุ่นเมื่อกี้ดูไม่เหมือนของปลอมเลย” หวังฟ่างกล่าว

กล้องถ่ายทอดสดหันมาที่จางเสี่ยวชี ใบหน้าเขาชุ่มเหงื่อ มือก็สั่นเล็กน้อย

เมื่อเห็นชายสามคนในหน้าจอที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า จางเสี่ยวชีก็ไม่แน่ใจว่าเป็นใคร “ทุกคนก็เห็นแล้วว่าเจ้าสองคนนั้นเป็นทหารญี่ปุ่นจริง ๆ ตัวนับถอยหลังในห้องถ่ายทอดสดคือเวลาที่กองทัพญี่ปุ่นจะบุกยึดนานกิง ฉันมีระบบที่อัญเชิญทุกคนมาช่วยได้ ถ้าพวกพี่น้องยังมีเลือดนักสู้ ฉันจะเรียกพวกนายมาที่นี่ แล้วเราจะร่วมกันปกป้องนานกิง ตอนนี้ฉันมี 10 แต้ม เรียกคนมาได้ห้าคน พร้อมจัดปืนให้พวกเขาด้วย” สิ้นเสียงของเขา ชายทั้งสามที่อยู่นอกห้องถ่ายทอดสดก็ถูกดึงดูดใจอย่างลึกซึ้ง

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป