ให้ตายสิ ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา จางเหออานเอาแต่กินกับนอน
วันนี้ในที่สุดก็ได้เห็นท้องฟ้าข้างนอกเสียที คนเยอะจัง
จางเหออานอดทอดถอนใจไม่ได้ ก็ใช่น่ะสิ วันนี้เป็นงานเลี้ยงขวัญเดือนเต็มของตัวเอง คนจะไม่เยอะได้อย่างไร
ที่สำคัญที่สุดคือ ทุกคนยังไม่ค่อยเชื่อว่าบ้านตาเฒ่าจางจะมีลูกชายได้ ลองดูดอกไม้ทองคำทั้งสิบสองดอกในลานบ้านนั่นสิ
คนส่วนใหญ่มาดูความครึกครื้นกันทั้งนั้น อย่างไรเสียตาเฒ่าจางก็มีชื่อเสียงไปทั่วสิบหลี่แปดตำบล
ในเมื่อคราวนี้มีลูกชายได้ ก็แสดงว่าคำสาปถูกทำลายแล้ว ยังพอผูกมิตรด้วยได้ อีกอย่าง พี่ชายคนโตของตาเฒ่าจางก็คือหลี่เจิ้งนี่นา
ดังนั้น ต่อให้คนในหมู่บ้านจะพูดกันลับหลังเกินเลยไปบ้าง ก็ไม่มีใครกล้าพูดต่อหน้าเจ้าตัว
เห็นแก่หน้าหลี่เจิ้ง อย่างมากทุกคนก็แค่พยายามไม่ไปมาหาสู่กับบ้านเขา
เมื่อคนในลานเห็นเสิ่นต้านีอุ้มจางเหออานออกมา ต่างก็พากันเข้ามามุงดู
ป้าสองสามคนพูดว่า “นี่คือโก่วตั้นใช่ไหม ดูดวงตากลมโตคู่นี้สิ น่ารักจริง ๆ”
ป้าอีกคนพูดขึ้นว่า
“ให้ฉันดูเจ้าน้อยของโก่วตั้นหน่อยเร็ว” ที่จริงทุกคนแค่อยากเห็นเด็กผู้ชายคนนี้ด้วยตาตัวเอง
เสิ่นต้านีเชิดคางอย่างภาคภูมิใจ ก่อนค่อย ๆ เปิดผ้าห่อตัวอย่างระมัดระวัง
ทุกคนพากันยื่นหน้าเข้าไปมองหว่างขาของจางเหออาน
แต่ละคนยิ้มแย้มพอใจ พลางพยักหน้า “เป็นเด็กผู้ชายที่มีบุญมีวาสนาจริง ๆ”
บางคนถึงกับยื่นมือไปจับเจ้าน้อยของจางเหออานสองสามที
ถึงจะชินกับการที่คนในบ้านพาเขาออกมาเปิดผ้าห่อตัวให้ดูเป็นครั้งคราวแล้ว แต่การยื่นมือมาจับนี่เพิ่งเคยเป็นครั้งแรก