คาร์ลซัธเงยหน้าคำรามก้องฟ้า แสงสีม่วงทมิฬพวยพุ่งออกจากร่างอย่างบ้าคลั่ง!
ร่างกายเริ่มขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว จากเดิมที่สูงประมาณสามจ้าง เพิ่มเป็นห้าจ้างในเวลาเพียงไม่กี่วินาที!
หัวก็ยิ่งน่าเกลียดน่ากลัวขึ้น เขาโค้งทั้งสองข้างพันด้วยสายฟ้าสีม่วง ดวงตาทั้งสองกลายเป็นเปลวไฟสีดำที่ลุกไหม้
สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ กลิ่นอายของคาร์ลซัธในตอนนี้เพิ่มขึ้นหลายเท่า!
พื้นดินโดยรอบทนแรงกดดันนี้ไม่ไหว เริ่มพังทลายเป็นวงกว้าง!
ลาวาไหลทะลักจากใต้ดิน เปลี่ยนที่ราบรกร้างทั้งหมดให้กลายเป็นนรกหลอมละลาย!
จวินเหิงมองดูค่าพลังโจมตีและป้องกันของมัน ณ ขณะนี้
[พลังโจมตี: 8800, พลังป้องกัน: 5000]
“มนุษย์!”
เสียงของคาร์ลซัธกลายเป็นกัมปนาทราวกับฟ้าผ่า ทุกคำพูดกดดันราวกับเป็นรูปธรรม
“สามารถบีบให้ข้าใช้ร่างอสูรประหลาดได้ เจ้าควรภูมิใจแล้ว!”
“แต่การเดินทางของเจ้า สิ้นสุดเพียงเท่านี้!”
สิ้นเสียง ร่างใหญ่โตของมันก็หายวับไปจากที่เดิม!
ไม่ใช่การเคลื่อนย้ายในพริบตา แต่เป็นความเร็วที่เร็วจนแม้แต่ภาพตกค้างก็จับต้องไม่ได้!
รูม่านตาของจวินเหิงหดตัวลงอย่างรวดเร็ว ด้วยสัญชาตญาณการต่อสู้จากชาติที่แล้ว เขาจึงเบี่ยงตัวหลบอย่างว่องไว!
วินาทีนั้น กรงเล็บยักษ์ที่ปกคลุมด้วยเกล็ดสีม่วงทมิปาดผ่านไหล่ของเขา!
ตูม!!!
แรงลมกรงเล็บที่ตกลงบนพื้นดิน ฉีกเป็นรอยแยกยาวหลายสิบเมตร ลาวาพุ่งออกมาจากรอยแยก!
-7896!
เพียงแค่โดนแรงลมกรงเล็บ เบื้องบนหัวของจวินเหิงก็มีตัวเลขความเสียหายที่น่าตกใจลอยขึ้น!
“เร็วดีนี่!”
จวินเหิงมีสีหน้าเคร่งเครียด นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่เกิดใหม่ที่เขารู้สึกถึงภัยคุกคามอย่างแท้จริง