หวังเถิงยืนอยู่บนต้นไม้เก่าแก่ทรงพลังต้นหนึ่งที่ชายขอบป่าถอนหายใจ
สายตาทะลุผ่านรัตติกาล ตกลงบนร่างที่กำลังต่อสู้กับแกะอสูรเพลิงนรก
รูม่านตาของเขาหดตัวเล็กน้อย สีหน้าสงบนิ่งเป็นนิจฉัยในยามนี้ปรากฏรอยร้าวที่มิอาจปกปิด
“สะท้อนกลับสมบูรณ์สามครั้ง...”
เขาพึมพำเสียงต่ำ น้ำเสียงแฝงความเคร่งขรึม
ในฐานะผู้ครอบครองพรสวรรค์ระดับจ้าวครองภพ ‘ผู้พิพากษาบททัณฑ์’ หวังเถิงยอมรับว่าตนคือหนึ่งในผู้เล่นชั้นยอดของเกมต่างมิติ
ไม่ว่าจะในโลกจริงหรือในเกม
เขาเคยเห็นยอดฝีมือมานักต่อนัก และเคยเอาชนะศัตรูที่ยกตนว่าอัจฉริยะมานับไม่ถ้วน
แต่หากต้องสู้เดี่ยวกับบอสโลกในระดับนี้ เขายอมรับว่าคงไม่มีใครทำได้
ทว่าภาพตรงหน้าทำให้เขารู้ว่าตนคิดผิด และผิดอย่างร้ายแรง!
สูดลมหายใจเข้าลึก หวังเถิงบังคับตนให้สงบลง
เขารู้ว่าร่างที่สู้เดี่ยวกับบอสโลกนั่น น่าจะเป็นผู้เล่นนิรนามที่ขึ้นประกาศก่อนหน้านี้ และก็คือศัตรูที่หวังชงพูดถึง
หากเป็นบอสทั่วๆ ไป หวังเถิงยอมยกให้อีกฝ่ายแน่เพื่อดึงมาเป็นพวก
แต่นี่คือบอสโลก แถมยังเป็นบอสโลกตัวแรกของทั้งเกม
ไม่ว่าจะเป็นค่าประสบการณ์มหาศาลจากการสังหารเป็นกลุ่มแรก หรือรางวัลชั้นยอดที่ดรอป ล้วนมากพอให้ผู้เล่นทุกคนคลั่ง
สายตาจับอยู่บนร่างนั้นครู่หนึ่ง สีหน้าหวังเถิงแวบผ่านความครุ่นคิด