สิบนาทีต่อมา... สิบนาทีผ่านไป หลินเจ๋อโยนจักรยานแชร์ ปั่นแชร์ลงกองหญ้าข้างทาง
ข้างหน้ามีรั้วเหล็กขึ้นสนิมเป็นแถว ทาสีแดงเขียนว่า "เขตรื้อถอน ห้ามเข้า"
ข้ามรั้วไปข้างในเป็นซากปรักหักพังและขยะก่อสร้าง สุดทางมีบ้านอิฐหลังคาพังครึ่งหลัง
เรดาร์ระบบแสดงจุดแสงกะพริบอยู่ภายในบ้านอิฐนั้น
หลินเจ๋อไม่บุกเข้าไปทันที ย่อฝีเท้า เดินเลียบกำแพงไปถึงใต้ขอบหน้าต่างด้านข้างบ้านอิฐ
ในอากาศนอกจากกลิ่นเหม็นท่อระบายน้ำรุนแรงแล้ว ยังมีกลิ่นคาวเลือดสด ๆ ลอยมา พร้อมเสียงคุยกันเบา ๆ อย่างจงใจ
"รีบทำหน่อย เจ้านายสั่งว่าต้องเห็นคนเป็นหรือศพ สิ่งนั้นไม่อยู่บนตัวมัน แน่นอนว่ามันซ่อนไว้แถวนี้" เสียงผู้ชายแหบห้าว ฟังดูหงุดหงิดมาก
"ไอ้หนูนี่เหมือนแมลงสาบ ท้องทะลุสามรูยังวิ่งมาไกลขนาดนี้" เสียงอีกคนอายุน้อยกว่าเล็กน้อย ดังขึ้นพร้อมเสียงเสียดสีเสื้อผ้าจากการค้นของ
"อย่าพูดมาก ไปค้นตัวมัน เร็วเข้า อย่าปล่อยให้ดึกดื่นคืนยาว"
หลินเจ๋อพิงกรอบหน้าต่างที่ไม่มีกระจก เอียงหน้ามองเข้าไป
ในบ้านอิฐมืดมาก มีเพียงแสงจันทร์ลอดจากหลังคาลงมา
คนสองคนหันหลังให้หน้าต่าง
คนหนึ่งถือดาบปลายแหลมสามเหลี่ยมเปื้อนเลือด อีกคนกำลังย่อตัวลงค้นตัวคนที่เต็มไปด้วยเลือด