หลี่ปิ่งกล่าวเสียงขรึมว่า “ยิ่งไปกว่านั้น มันยังถูกสร้างขึ้นมาเพื่อรับมือกับผู้ฝึกยุทธ์โดยเฉพาะ!”
กวนหนิงพยักหน้า ลูกธนูทั่วไปไม่มีชื่อเรียก ทว่าลูกธนูชนิดนี้กลับถูกตั้งชื่อเฉพาะว่า ‘คมพันใบ’ เพียงเท่านี้ก็อธิบายปัญหาได้มากแล้ว
ผู้ฝึกยุทธ์มีฝีมือสูงส่ง ระหว่างฝึกพลัง ร่างกายจะแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก ต่อให้เป็นยอดฝีมือฝึกกระดูกขั้นสี่ ก็ยังยากจะยิงทะลุร่างได้ มีเพียงลูกธนูที่สร้างขึ้นเพื่อการนี้โดยเฉพาะเท่านั้นจึงจะทำอันตรายได้!
ลูกธนูดอกนี้ยังบ่งบอกด้วยว่า คนกลุ่มนั้นหมายเอาชีวิตเขาหนักหนาเพียงใด
กวนหนิงหลับตาลง ภาพเหตุการณ์ในตอนนั้นยังคงแจ่มชัดในความทรงจำ
เขานั่งอยู่ในรถม้า ไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย ทั้งไม่กล้าเผยตัว ขณะที่ด้านนอกเสียงอาวุธกระทบกันดังไม่ขาดสาย
เคราะห์ดีที่ตอนกวนหนิงเดินทางมา เขาพาผู้คุ้มกันฝีมือฉกาจมาด้วยกลุ่มหนึ่ง พวกเขาต่อสู้อย่างเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อคุ้มครอง จนในที่สุดก็สังหารมือสังหารได้
ทุกคนต่างถอนหายใจโล่งอก ทว่าขณะนั้นเอง ลูกธนูดอกหนึ่งพุ่งมาจากระยะไกล ทะลุผ่านตัวรถเข้ามา!
นั่นเป็นครั้งที่กวนหนิงเฉียดความตายมากที่สุด ลูกธนูเฉียดหนังศีรษะของเขา ก่อนปักลงในผนังรถม้าด้านข้าง
ตอนนั้นดูเหมือนเขาจะเผลอเกาข้อเท้า จึงก้มหน้าลงพอดีและรอดพ้นเคราะห์มาได้
โชคดีจริง ๆ ไม่เช่นนั้นคงตายไปแล้ว
กวนหนิงครุ่นคิด ประกายเย็นเยียบวาบผ่านดวงตา ก่อนถามเสียงต่ำว่า “เจ้ารู้หรือไม่ว่าหน่วยงานใดใช้คมพันใบนี้?”
เมื่อเห็นสีหน้าของกวนหนิง หลี่ปิ่งก็พอเดาเรื่องราวได้คร่าว ๆ เพียงแต่ไม่ได้ซักถาม