ช่วงบ่าย
เฉิงเลี่ยเพิ่งแอบไปนั่งเรียนวิชาออกแบบเครื่องจักรกลมา
ตอนนี้เขากำลังรีบกลับไปยังห้องเรียนแบบขั้นบันได เพื่อเข้าเรียนวิชาหลักของตัวเอง
ในห้องเรียนขั้นบันไดขนาดใหญ่ของหน่วยปฏิบัติการ อากาศค่อนข้างอบอ้าว
กลิ่นฟีโรโมนของอัลฟ่าและโอเมก้าหลายชนิดปะปนกันไปหมด
เขามาถึงค่อนข้างสาย
ตอนเดินเข้าห้อง ที่นั่งดี ๆ แทบทั้งหมดถูกจับจองไปแล้ว
แต่เขาไม่รีบร้อน เพราะลู่เฮ่อหรานมาถึงก่อนและจองที่ไว้ให้แล้ว
เฉิงเลี่ยยืนอยู่ตรงประตูหลัง สายตากวาดผ่านศีรษะผู้คนที่เรียงซ้อนกัน ก่อนจะจับจ้องตำแหน่งตรงกลางแถวที่สามได้อย่างแม่นยำ
เมื่อเห็นสภาพตรงนั้นชัด ๆ เขาก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
ที่นั่งซึ่งควรเป็นของเขา ตอนนี้กลับมีตู้เหยียนโจวนั่งอยู่
ตู้เหยียนโจวสวมเครื่องแบบสีน้ำเงินเข้มตัดเย็บประณีต กำลังเอียงตัวคุยเล่นกับลู่เฮ่อหราน
อีกฝ่ายยิ้มอย่างผ่อนคลาย แฝงความสง่างามที่ซึมซับมาจากการเติบโตในแวดวงนี้ตั้งแต่เด็ก ทำให้ดูเข้ากันกับลู่เฮ่อหรานอย่างยิ่ง
รอบตัวพวกเขายังมีลูกหลานตระกูลใหญ่จากคณะอื่นนั่งล้อมอยู่หลายคน
หลินเมี่ยนก็อยู่ในกลุ่มนั้น กำลังยื่นกาแฟไปให้ลู่เฮ่อหรานอย่างกระตือรือร้น
ลู่เฮ่อหรานไม่ได้รับกาแฟมา เพียงเอนพิงพนักเก้าอี้อย่างเกียจคร้าน พลางหมุนปากกาในมือ
สายตากวาดผ่านจอสมองกลอัจฉริยะบนแท่นบรรยายอย่างเบื่อหน่าย
เขาไม่ได้รังเกียจความครึกครื้นรอบตัว แต่ก็ไม่ได้กระตือรือร้นอะไร เพียงรักษาท่าทีขอไปทีแบบที่เจ้าชายพึงมีไว้เท่านั้น
การเข้าสังคมในแวดวงผู้มีอำนาจ เขาต้องรับมือมาตั้งแต่เด็กแล้ว