ท่ามกลางพายุหิมะ มีเพียงเสียงของเฉินวั่นหลี่เท่านั้น “นายเพิ่งพูดว่าอะไรนะ?”
องค์ศักดิ์สิทธิ์มีแต่ความว่างเปล่าในเยื่อกระหน่ำ
พูดให้ถูก ไม่ใช่แค่องค์ศักดิ์สิทธิ์ แม้แต่สมาชิกกลุ่มเคจีบีทุกคนที่อยู่ ณ ที่นี้ ก็รู้สึกเหมือนศีรษะโดนไม้ทุบ สัญญาณได้ยินฮัมกึกก้อง
ในใจของแต่ละคน จะไม่แปลกใจเลยที่จะตกใจสุดขีด
ความแข็งแกร่งของโอลา พวกเขาแต่ละคนเห็นมาด้วยตาตัวเองทั้งสิ้น
เชียร์บัวในฐานะผู้แข็งแกร่งที่สุดในหมู่นักรบมนุษย์หมาป่าเหล่านี้ ก็แทบไม่มีวี่แววจะต้านทานได้แม้แต่รอบเดียว
นักรบมนุษย์หมาป่าของกลุ่มเคจีบีห้าถึงหกคน ถูกโอลายกมือขึ้นเพียงครั้งเดียวก็แข็งเป็นรูปปั้นน้ำแข็งจนหมด
องค์ศักดิ์สิทธิ์ได้รับรัศมีเทพสงครามมา ทว่าท่าไม้ตายหนึ่งท่า โอลาก็ยังป้องกันได้อย่างง่ายดาย
แม้แต่ตัวองค์ศักดิ์สิทธิ์เองก็ยอมรับด้วยปากตัวเองว่า ฝีมือพอ ๆ กับโอลาเท่านั้น
ไม่เช่นนั้นตั้งแต่แรก พวกเขาก็คงไม่เชื่อว่าโอลามาเพื่อร่วมมือ!
เพราะความแข็งแกร่งของโอลาเพียงพอที่จะทำให้พวกเขาตายอย่างทรมาน!
แต่ตอนนี้ นักบำเพ็ญแห่งต้าเซี่ยผู้นี้ แค่ยืนอยู่กับที่ ไม่ขยับแม้แต่นิด พูดไม่กี่คำ ก็ทำให้สองคนนั้นสิ้นใจ โอลากลายเป็นหมาตัวเมียที่น่าสมเพชเสียสิ้นดี
แถมไม่มีใครในที่นี้เลยที่รู้ว่าเฉินวั่นหลี่ทำมันได้อย่างไร!
นี่มันวิชาเทวดาหรือปีศาจอะไรกัน?
แม้ทุกคนจะลงมือพร้อมกัน พวกเขาจะรบไหวจริงหรือ?
เชียร์บัวในตอนนี้ได้เก็บความเย่อหยิ่งเมื่อครู่กลับคืนไปหมดสิ้น ตอนนี้เขารู้สึกว่าแม้ทุกคนลงมือรวมกัน ก็อาจยังไม่พอรับท่าเดียวของเฉินวั่นหลี่