ฐานทัพวานายาก
เบื้องบนหัว รถถังทิ้งระเบิดสี่ลำบินวนเวียนอยู่
รถเกราะและรถถังรบหลักจำนวนมาก
ทหารราบติดอาวุธอเมริกันครบมืออีกนับไม่ถ้วน ล้อมฐานทัพทั้งแหล่งไว้หมด
ทหารเสื้อยูนิฟอร์มติดเครื่องหมายเทพเพลิง ยืนเผชิญหน้ากับทหารวานาอยู่ทั้งสองฝั่ง
"วางอาวุธทั้งหมดลง!"
"......"
ภายในห้องลับใต้ดินห้องเดิมที่เฉินวั่นหลี่กับเยหลุนเคยประชุมกัน
ทหารสังกัดเทพเพลิงได้เข้ามาแทนที่คนของวานาในการเฝ้าทางเข้าออกทุกจุด ท่วงท่าของพวกมันแฝงไปด้วยความเยือกเย็นชวนขนลุก
ผนังและเครื่องเรือนในห้องลับยังเหลือรูกระสุนเรียงรายเป็นทางยาว
"กองทัพเทพอัคคี กองพลที่ 5 เขตรบที่ 2 ยศพันเอกใหญ่ ข้าพเจ้าชื่อเจอร์ริส"
ผู้พูดคือชายหนุ่มผิวขาว ดูท่าอายุราวสามสิบต้น ๆ ในยูนิฟอร์มที่รีดเป๊ะ บนบ่าประดับตราเทพเพลิง
"งั้นขอถามหน่อย ใครก็ได้บอกหน่อยสิ ทำไมพวกคุณถึงส่งทหารรับจ้างเข้ากวาดล้างทะเลสาบผีก่อนเวลา พวกคุณตั้งใจจะทำอะไรกันแน่?"
เงียบสนิททั้งห้อง
ลูกน้องคนสนิทของเยหลุนทั้งหลายถูกลำกล้องจ่อหัวไว้ครบ ต่างยกมือไว้ท้ายทอยแล้วยองอยู่กับพื้น ใบหน้ามีรอยฟกช้ำมากบ้างน้อยบ้าง
อาแดลที่อุ้มเด็กน้อยยืนอยู่ด้านหน้าเยหลุน ไม่มีแม้แต่รอยยิ้มแห่งการได้รับการช่วยเหลือ ท่าทีดูอึดอัดขัดข้องอย่างเห็นได้ชัด
"ตั้งใจจะรีบค้นหาก่อนที่พวกเราจะมาถึง เผื่อได้ยาดัดแปลงพันธุกรรมไปครอง? หรือไม่ก็พวกคุณต้องการทำสัญญาอะไรกับกลุ่มกบฏ?"
เจอร์ริสกำลังยิ้ม แต่รอยยิ้มนั้นบิดเบี้ยวน่าสะพรึง
เยหลุนเงยหน้าขึ้น กระดกไหล่เบา ๆ "สำคัญหรือไง? พวกคุณก็ไม่ได้ให้ข้อมูลทะเลสาบผีที่แท้จริงกับเราไม่ใช่หรือไง คนของฉันไปก็เพื่อตายเปล่า ๆ เท่านั้นใช่ไหมล่ะ?"
"แต่การกระทำแบบนี้ของนาย มันทำให้ฉันไม่พอใจ! และก็ทำให้ฉันลำบากใจ ฉันลังเลอยู่ว่าต่อจากนี้ จะยังคงร่วมมือกับพวกไม้เบียดสยายแบบนายต่อไปดีหรือไม่!