“พี่เฉิน?”
ซ่งเจียวเจียวมองเห็นเฉินวั่นหลี่ปรากฏตัวต่อหน้า แต่เธอกลับส่ายหัว “พี่เฉินไม่มีทางมาหาเรียง! ช่วงนี้ฝึกจนมองเห็นภาพหลอนบ่อยๆ เวทมนตร์ชั่วร้ายแบบนี้ต่อไปไม่ควรฝึกแล้ว”
ความคิดนี้พุ่งผ่านหัวไป แต่ร่างกายกลับเคลื่อนไหวเข้าหาเฉินวั่นหลี่โดยไม่ฟังคำสั่ง ปากบริภาษเบาๆ ว่า
“พี่เฉิน เรียงมีข้อเสียตรงไหน ทำไมถึงไม่รับเรียง?”
อาจเพราะเธอเชื่อจริงว่าตัวเองอยู่ในภาพหลอน เธอจึงเปิดใจออกมาเต็มที่ กางสองแขนออกแล้วกอดเข้าหาเฉินวั่นหลี่ตรงหน้าอย่างแรง
เอ๊ะ แขนนี่!
อกนี่!
อุณหภูมิร่างกายนี่!
ซ่งเจียวเจียวหน้าแดงซ่างทันที สายตาเลื่อนลอยกลายเป็นแจ่มชัดในพริบตา กายบอบบางที่อ่อนหวานก็แข็งทื่อไปทั้งร่าง!
ความอัปยศที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก คงเป็นตอนที่คิดว่าไม่มีใครอยู่แถวนั้นแล้วเทความรู้สึกลับๆ ให้คนที่แอบรักฟัง แล้วถูกจับได้เต็มสองตา!
“พี่... พี่เฉิน...”
ซ่งเจียวเจียวแทบจะน้ำตาซึมเพราะอาย ก้มหน้าลงต่ำ ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองเฉินวั่นหลี่เลย!
เฉินวั่นหลี่ขำจนติดขัด ตัวเองก็ไม่คิดว่าจะเจอซ่งเจียวเจียวฝึกเวทมนตร์ล่อลวงเข้าแบบนี้!
ต้องยอมรับว่าเธอตอนนี้อายสามส่วน เปิดใจจริงเจ็ดส่วน ดูน่าสงสารน่าเอ็นดูเหลือเกิน!
ตลอดการเดินทางมา ซ่งเจียวเจียวเป็นหญิงงามคนแรกที่รู้จัก!
แม้จะพูดได้ว่า การเดินทางมาถึงจุดนี้ของเขา เริ่มต้นขึ้นจากซ่งเจียวเจียวและตระกูลซ่งเสียด้วยซ้ำ!
ซ่งเจียวเจียวเคารพนับถือเขา ทุ่มเทให้เขา กระทั่งวันนี้ตระกูลซ่งกับกลุ่มบริษัทเฉินของเขาก็หลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกันเกือบสนิท