จีเสวียนอี้ไม่เคยคิดเลยว่าฝีมือผู้เฒ่าเหนือมนุษย์ทั้งหกคนร่วมมือกัน จะต้องถึงขั้นต้องหนีกัน?
ในจินตนาการของเขา ภายใต้แรงกดดันเช่นนี้ เย่อู่เทียนจำต้องปล่อยทิ้งเฉินวั่นหลี่!
ในจินตนาการของเขา เมื่อสงครามปะทุขึ้น ไห่หลินกุยย่อมถ่ามือฟาดเฉินวั่นหลี่จนตายในจังหวะนั้น!
ใครจะไปคิดว่าผลสุดท้ายกลับคือต้องพึ่งของวิเศษส่งผ่านมิติเพื่อวิ่งหนี?
เมื่อเขาควักวงแหวนสีดำออกมา เย่อู่เทียนก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ส่งสายตาเป็นสัญญาณให้เจียงเซี่ย
เจียงเซี่ยถอนใจยาว ไม่ออกมาขวาง
ทันใดนั้น รอบตัวจีเสวียนอี้ก็ปรากฏกระแสน้ำวนดำขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางครึ่งเมตร เขารีบกายโฉบพุ่งตัวเข้าไปในวงล้อนั้นทันที
"อยากหนี? เดี๋ยวนะ น้องชายยังไม่อนุมัติเลย!"
เฉินวั่นหลี่อาบโลหิตทั้งร่าง แต่ยังคงฟันดาบใส่จีเสวียนอี้อย่างไม่ลดละ
ถึงคราวเช่นนี้เขายังไม่ยอมปล่อยไป กล้าหาญราวกับสัตว์ร้าย น่าเกรงขามยิ่ง
ในจำนวนผู้เฒ่าเหนือมนุษย์ทั้งห้าตอนนี้ ยังพอลงมือได้อยู่สองคน คือไห่หลินกุย และบุรุษแห่งสำนักกุยอิน
ทั้งสองแทบพร้อมกัน พุ่งเข้าขวางเฉินวั่นหลี่
"คิดว่าข้าตายไปแล้วงั้นรึ!" เย่อู่เทียนโกรธจัด ยื่นมือคว้าหน้าแข้งของไห่หลินกุย
เท้าของไห่หลินกุยราวกับถูกเถาวัลย์นับหมื่นพันร้อยรัดตึง ทำให้ท่วงท่าช้าไปครึ่งจังหวะ
ส่วนบุรุษแห่งสำนักเซวียอิน ก็ถูกเจียงเซี่ยเข้าสกัดไว้
จีเสวียนอี้เพิ่งยื่นครึ่งร่างบนเข้าไปในกระแสน้ำวนดำ แต่แล้วแสงดาบราวสายรุ้งก็มาถึงหน้า เขารีบหยิบเครื่องรางหลายชิ้นจากอกเสื้อโยนออกมาขวาง แล้วรีบเร่งมุ่งเข้าสู่วงล้อมิติ
อย่างไรก็ตาม พลังฆ่าฟันของเฉินวั่นหลี่พุ่งทะลุปฐพี เขาปล่อยให้การโจมตีของเครื่องรางฟาดลงบนกายโดยตรง ไม่หวนถอยดาบหลบเลย