ชูอีเหยินขมวดคิ้วเรียวขึ้น เห็นชายวัยกลางคนก้าวมาถึงในพริบตา ยืนอยู่ด้านซ้ายของทั้งสอง
ชายวัยกลางคนสวมฉับพลางสีเทา ประสานมือไว้ข้างหลัง ร่างกายตรงเป๊ะดุจหอก
"เทพสงครามพิทักษ์เหนือไม่อยู่แดนเหนือ กลับเดินทางมาฮั่นตงเสียแล้ว!" ไป๋อู๋หยาหัวเราะเบา ๆ อย่างแสร้งว่างั้น
ทว่าความหนักอึ้งที่แลบผ่านในดวงตา บ่งบอกว่าภายในใจไม่ได้สบายอย่างที่หัวเราะออกมา
ชูอีเหยินเพิ่งรู้ในตอนนี้ว่า ผู้ตรงหน้านี้คือเทพสงครามพิทักษ์เหนือผู้โด่งดังนัก
ความกึกก้ององอาจยิ่งใหญ่ไม่ต่างจากตำนานเล่าขาน
เล่ากันว่าในกองทัพ นอกจากเทพยอดทหารเย่ ผู้ที่มีพลังอำนาจศักดิ์ศรีรองจากนั้นก็คือเทพสงครามพิทักษ์เหนือฮวาเทียนหนาน!
นับตั้งแต่ถูกฝีมือลูกน้องของเทพสงครามขวางไว้ที่ตระกูลหยวน เมื่อรู้ว่าเฉินวั่นหลี่มีการประลองกับเทพสงคราม เธอกลับมาก็ตามหาข้อมูลของบุคคลระดับยักษ์นี้ไว้
ตำนานเล่าว่าเขาเป็นบุคคลเดียวที่ก้าวออกจากแวดวงยุทธภพ ไต่ขึ้นมาจนถึงตำแหน่งระดับนี้ จึงได้รับการเคารพบูชาจากเหล่านักสู้ยุทธภพ
ท่ามกลางเทพสงครามผู้ประจำตำแหน่งหลายคนในกองทัพต้าเซี่ย เขาเป็นผู้แข็งแกร่งที่สุด เสียงเลื่องชื่อไปจนเลยขอบฟ้าทะเล
ยังมีข่าวลือว่ากองทัพยกเทพยอดทหารเย่ขึ้นเป็นขวัญใจแห่งกองทัพ แต่เทพยอดทหารสูงเกินเอื้อม สำหรับคนส่วนใหญ่แล้วกลับดุจเทพเจ้าจริง ๆ ที่ไร้ผู้ใดเอื้อมถึง
ตรงกันข้าม เทพสงครามพิทักษ์เหนือคือไอดอลแห่งวิชาต่อสู้ที่ใกล้ชิดกับผู้คนกว่า
"ผมกับเฉินวั่นหลี่มีคำสัญญาจะประลองกัน เทพยอดทหารเย่ก็ทรงเห็นชอบแล้ว แต่บัดนี้เขากลับหลบเลี่ยงไม่รับศึก ผมมาฮั่นตงสองวันไม่เห็นเงาเขาแม้แต่ครั้งเดียว เป็นฝีมือคุณสอนใช่ไหม?"
ฮวาเทียนหนานสะบัดคางใส่ไป๋อู๋หยา เม้นปากพูด