ทุกคนต่างอึ้งกิ๊ก จากชาวต้าเซี่ย มาเป็นมดปลวกน่าสังเวช แล้วกระโดดไปถึงท่านนักบุญผู้สูงส่ง — ระยะห่างมันแค่ระยะลูกน้ำแข็งสามลูกงั้นรึ?
เฉินวั่นหลี่ไม่แสดงสีหน้าใด ๆ เพราะพวกงูลับลมคมคาย ทุจริตแปรเปลี่ยนที่สุด เขาเพียงจ้องมองราชาบูรพ์เลือดด้วยสายตาเย็นชา ราวกับกำลังลังเลว่าจะฆ่ามันทิ้งดีหรือไม่!
ราชาบูรพ์เลือดซึ่งฉลาดหลักแหลมคว้าความ "ลังเล" นี้ไว้ทันที ตะโกนเสียงดังว่า "ในป่าไผ่เลือดมีความลับ! ขอท่านเซียนเมตตาไม่ฆ่า ข้ายินดีเผยให้!"
"ความลับข้าไม่สนใจ สมบัติในป่าไผ่เลือดก็ตกเป็นของข้าหมดแล้ว เจ้าจะไม่ตาย มีทางเดียวเท่านั้น!"
เฉินวั่นหลี่พูดเสียงเย็นว่า "กลายเป็นสัตว์เลี้ยงวิญญาณสัญญาตายฝ่ายเดียวของข้า!"
ราชาบูรพ์เลือดไม่เข้าใจ เหล่าคนก็ไม่ค่อยเข้าใจ พอเฉินวั่นหลี่อธิบายสั้น ๆ ทุกคนต่างขนอุสา!
พูดง่าย ๆ ก็คือทำสัญญาวิญญาณ ถ้าข้าตายเจ้าต้องตายตาม แต่เจ้าตายข้าไม่เกี่ยว!
ข้าสั่งให้เจ้าไปเป็นตัวแลกชีวิต เจ้าก็ต้องไป มิฉะนั้นพลังสัญญาจะสวนทางจนตาย!
สัญญาสัตว์เลี้ยงวิญญาณ แม้แต่ตัวเองก็ยอมรับไม่ได้ว่าเป็นความอัปยศอันใหญ่หลวงที่ประทับลงในวิญญาณ!
นี่ยังจะให้เป็นตัวแลกแบบฝ่ายเดียวอีก!
แทนที่จะทนไม่ได้ก็ต้องทน!
ราชาบูรพ์เลือดรับรู้ได้ว่าเจ้าคนนี้ตรงหน้าไม่เพียงทรงพลัง แต่ยังใจดำ วิญญาณของพวกงูเชื่อมโยงกับธรรมชาติ พลังจิตแข็งแกร่ง สามารถรับรู้อารมณ์ของคู่ต่อสู้ได้เป็นอย่างดี
มันรู้สึกได้ว่า ถ้าลังเลแม้เสี้ยวเดียว เฉินวั่นหลี่จะฆ่ามันทันที!
ถ้า... ถ้ากลับไปที่ป่าไผ่เลือดได้ กลับไปยังช่องทางที่นั่น ได้รับพลังของบรรพบุรุษ บางทีตัวเองอาจต่อสู้ได้อีก!