ลูกศรในมือของตานชิงคุน คือสิ่งที่สำนักตันอิ้นเคยแลกมาจากมหาปรมาจารย์ผู้เหนือมนุษย์ที่กำลังจะสิ้นใจด้วยยาวิเศษ
นั่นคืออาวุธประจำชีวิตที่เจ้าของเคยบ่มเพาะด้วยเลือดและเนื้อของตัวเอง เคยใช้สังหารคนมานับไม่ถ้วน
เชือกคันธนูที่เป็นสีแดง คือไอสังหารสีเลือดที่สังเกตมาจากการฆ่าคนมากมาย แล้วถูกผนึกไว้ด้วยค่ายกล
ลูกศรหล่อจากเหล็กกล้าบริสุทธิ์ อัญเชิญค่ายกลถึง 3,800 อักขระ เมื่อปล่อยออกมา ไอสังหารจะพันรอบกลางอากาศ และแตกออกเป็นลูกศรแฝง 81 ดอกในชั่วพริบตา
เลือดสังหารกลายเป็นลูกศร ไม่มีสิ่งใดที่ทะลุไม่ได้
ขณะนี้ดาบของถังหลิงอวี่กำลังฟันเข้าหาห่วงโซ่ห้าเส้นบนตัวหยางปาต้า ถ้าเธอต้องถอยกลับมารับมือลูกศร หยางปาต้าย่อมต้องตายแน่นอน
ต้องเข้าใจว่าหยางปาตาวกำลังเผชิญหน้ากับสองยอดฝีมือครึ่งก้าวเหนือมนุษย์ แขนขาถูกรัดมัด ไม่ต่างจากการยอมจำนนรอความตาย
"อย่ามายุ่งกับข้า!" หยางปาต้าคำรามลั่น ดวงตาแดงก่ำ
คร่ำเคียงแดนยุทธภพมาทั้งชีวิต บัดนี้ต้องให้คนรุ่นหลังแลกชีวิตช่วย ในใจเขารู้สึกกดดันจนแทบทรุด
แม้ในสายตาคนอื่น ที่เขาใช้พลังปรมาจารย์ระดับ 8 พึ่งสมบัติยุทธ์เหนือมนุษย์ สู้รับสองยอดฝีมือครึ่งก้าวเหนือมนุษย์ได้ ก็ถือว่าเก่งกาจแล้ว
ถังหลิงอวี่ไม่ตอบสนอง สะบัดดาบฟันห่วงโซ่ด้านซ้ายสองเส้น แล้วส่งดาบงูทององค์จริงฟันเข้าหาด้านขวา
ส่วนลูกศรที่พุ่งมาจากด้านหลัง เธอเพียงรีบปล่อยดอกบัวเพลิงม่วงไม่กี่ดอกออกไปขับไล่
โครม!
ท่ามกลางเสียงระเบิดก้อง ห่วงโซ่ยุทธ์ทุกเส้นถูกดาบงูทองของถังหลิงอวี่ฟันขาดสิ้น
ปรมาจารย์ทั้งห้าแห่งสำนักตี้อิ้นพ่นเลือดกระเด็นถอยหลังพร้อมกัน
และในตอนนั้นเอง ลูกศรไอสังหารเลือดด้านหลังเธอก็ถูกเพลิงม่วงทำลายไปเกือบทั้งหมด