คำพูดของถังหลิงอวี่เอ่ยออกมา ทำให้ใบหน้าของเจิ้นซวี่จื้อเปลี่ยนสีทันที
"ดูเองก็ได้!" ถังหลิงอวี่ยิ้มเบา ๆ แล้วโยนโทรศัพท์ให้เจิ้นซวี่จื้อ
บนกระดานสนทนาภายในของวงการกำลังภายใน การถกเถียงเรื่องการต่อสู้ครั้งนี้แทบจะทำให้เซิร์ฟเวอร์ล่ม
แม้คุนหลุนและสำนักลับจะตั้งใจปิดปากข่าวนี้ แต่กระดาษก็ห่อไฟไม่อยู่ เพราะผู้ฝึกยุทธ์ในยุทธภพที่มาชมการต่อสู้ครั้งนี้มีมากมายนัก
"อะไรกัน อัจฉริยะแห่งคุนหลุน ก็แค่ดูดีแต่ใช้งานไม่ได้นี่นา!"
"เหลวไหล! วิชาเต๋าทั้งใต้หล้าล้วนออกจากคุนหลุน ภูเขาศักดิ์สิทธิ์ที่สืบทอดมาทุกยุค ที่แย่ก็เพราะจี้เสวียนอี้คนนั้นเองไม่ได้เรื่องเท่านั้น!"
"ว่าแบบนั้นก็ลำเอียงไปหน่อย จี้เสวียนอี้อายุยังน้อยก็ถึงขั้นเซียนข้ามธรรมดาแล้ว น่าทึ่งนักหนา
ครั้งอดีตยามยังอยู่ขั้นปรมาจารย์ เขาเคยท้าประลองกับบุตรหลานอัจฉริยะของสำนักลับ ชนะมากกว่าแพ้ ถือว่าอยู่ในกลุ่มแนวหน้าสุด ๆ"
"ใช่แล้ว อัจฉริยะสายกำลังภายในที่พ่ายแพ้ในมือจี้เสวียนอี้มีมากเกินนับ ที่ครั้งนี้แพ้ย่อยยับเช่นนี้ ย่อมหมายความว่าเฉินวั่นหลี่แข็งแกร่งเกินไปเท่านั้น!"
"อาจารย์ของผมบอกว่าเฉินวั่นหลี่เป็นอัจฉริยะระดับหนึ่งหรือสองของร้อยปี ออกจากยุทธภพ แต่บัดนี้กลับเหยียบย่ำอัจฉริยะแห่งคุนหลุน น่าชื่นชมจริง ๆ!"
"เฉินวั่นหลี่บาดเจ็บแม้แต่ปรมาจารย์ไห่คนนั้น ไม่ใช่ว่าเขาถึงขั้นกลางแห่งเซียนข้ามธรรมดาแล้วหรือ?"
"ไม่ว่าอย่างไร ยุทธภพมีผู้เช่นนี้เกิดขึ้น พวกเรานักฝึกยุทธ์ต้องได้รับแรงบันดาลใจ! ก้าวไปข้างหน้าอย่างกล้าหาญ!"
บนกระดานสนทนาสายกำลังภายใน เฉินวั่นหลี่ย่อมกลายเป็นที่พึ่งบูชาของนักฝึกยุทธ์นับไม่ถ้วนแล้ว