เฉินวั่นหลี่ไม่เคยเสียใจกับการกระทำของตนเป็นครั้งคราวมาก่อน แต่ครั้งนี้ เขากลับรู้สึกอึดอัดใจจริง ๆ อึดอัดจนความโกรธซัดกลืนทั้งตัวในชั่ววูบ
ตามประสบการณ์การหล่อเลี้ยงพลังธาตุทั้งห้าที่ผ่านมา เฉินวั่นหลี่เคยคิดว่าครั้งนี้ใช้เวลาแค่ครึ่งวันหรือวันเดียวก็คงสำเร็จ
ผลปรากฏว่าเข้าสู่ภาวะจิตตั้งมั่นไปเนิ่นนานถึงหลายวัน
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังไม่เคยคิดเลยว่า ถังฮั่วฮั่วจะลงมือสู้เพื่อเขาถึงขั้นนี้ กระทั่งหยางปาต้าร้อดเข้ามาพัวพันด้วย
ครั้งที่อยู่ใต้ทะเล ระหว่างถังฮั่วฮั่วกับเขา จะว่าเป็นความใคร่ก็ได้ จะว่าเป็นการค้าประโยชน์จากการบำเพ็ญร่วมก็ได้ หรือจะว่าเป็นคำสั่งของตระกูลถังก็ได้ เฉินวั่นหลี่กับหล่อนเคยมีความสุขสมร่วมกัน แต่ก็ไม่ได้บริสุทธิ์เสียทีเดียว
กระทั่งบัดนี้ เห็นหล่อนแทบสละชีวิตเพื่อตน หัวใจแข็งเป็นเหล็กของเขาก็หลอมละลายเป็นสายน้ำอ่อนโยน
สายตาที่เฉินวั่นหลี่มองคนจมูกเหยี่ยวทั้งสองนั้นเย็นชาจนไม่มีความเป็นมนุษย์เหลืออยู่เลย น้ำเสียงยังราวกับน้ำแข็งนิรันดร์ในบึงหนาว
"พวกแกสองคน ตายได้แล้ว!"
"???" คนจมูกเหยี่ยวกับอาจารย์เยว่ต่างเชื่อไม่ได้ คนพิการที่สือโผ่วเทียนพูดถึง จะมีพลังอาฆาตแรงกล้าขนาดนี้ได้อย่างไร?
หรือแค่อวดอ้างเปล่า?
"เฉินวั่นหลี่ เจ้า..."
คนจมูกเหยี่ยวยังพูดไม่ทันจบ พลังหมื่นล้านสีเทาหมอกระทบเข้าที่หน้าของเขา
"เฮี้ยน หุบปากซะ ตอนนี้ฉันไม่อยากฟังอะไรทั้งนั้น!"
เฉินวั่นหลี่ก้าวออกไปหนึ่งก้าว พลังอาฆาตเปี่ยมล้นราวสายรุ้งพาดฟ้า
"เจ้าจะทำอะไร? เจ้ารู้หรือไม่ว่านิกายแฝงเร้นส่งครึ่งก้าวเหนือธรรมชาติมากี่คน? เจ้ารู้ไหมว่าเราสองคนมีพลังขนาดไหน? เจ้ารู้ตัวหรือเปล่าว่าผู้เหนือธรรมชาติมาถึงแล้ว!"