ปลายหมัดของต้วนฉงพุ่งออกมา รอยปราณรูปกำปั้นขนาดใหญ่กว่าถังน้ำก็ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า บินตรงเข้าปะหน้าเฉินวั่นหลี่
เฉินวั่นหลี่ยืนอยู่กับที่ไม่ขยับแม้แต่นิด ใบหน้ายิ้มได้ไม่ยิ้มไม่ได้
ต้วนฉงโกรธจัด และในชั่วขณะนั้นเอง หอกสามง่ามเล่มหนึ่งก็พุ่งกระแทกมาจากระยะไกล ชนเข้ากับรอยกำปั้นปราณพอดี
เสียงดังกึกก้อง พลังบรรลัยระเบิดกระจายออกไปรอบทิศ
“……”ใบหน้าชราของต้วนฉงคล้ำเป็นเพราะความผิดหวัง คนสองคนที่เฉินวั่นหลี่นำมานี่ แข็งแกร่งเกินไปแล้ว!
วินาทีถัดมา ร่างหญิงงามเหมือนกระสุนปืนใหญ่ถูกยิงกลับมาจากไกล ลมหมัดพุ่งตรงเข้าที่หลังของต้วนฉง
ต้วนฉงสัมผัสพลังบรรลัยที่แผ่มาจากด้านหลัง ตกใจจนหน้าซีด รีบกระแทกเท้าลงพื้น บิดร่างหักเลี้ยวไปทางขวาอย่างรวดเร็ว
แต่กลับพอดีชนเข้ากับบริเวณที่ชายชรากำลังต่อสู้กับเหยียนคุ้ยอยู่ไม่ไกล ชายชรานั้นดูราวกับฝังครึ่งตัวอยู่ในดินแล้ว ทว่าปฏิกิริยากลับไวปานสายฟ้า ยกมือขึ้นก็คือไม้เท้าหนึ่งท่อน ทุบเข้าที่หน้าผากของต้วนฉง!
ต้วนฉงมึนงงไปทั้งตัว ตื่นตระหนกยกแขนขึ้นป้องกัน แต่เนื้อทองเปลือกเหล็กของเขาภายใต้พลังบรรลัยของไม้เท้าก็เปราะบางเหมือนดินน้ำมัน มีแต่เสียงโป๊ะดัง เนื้อเลือดแตกกระจาย
“อ๊าก!”
เสียงร้องลั่นของต้วนฉงดังขึ้น พลังราวกับกำลังทำลายกองไม้แห้งกระหน่ำให้เขาสะดุดล้มลงถอยหลังไปหลายก้าว
สีหน้าของเหยียนคุ้ยในตอนนี้หนักอึ้งถึงที่สุด ชายชราตัวดีนี่แข็งแกร่งเกินคาด ระหว่างที่ปะทะกับเขา ยังควบคุมปรากาศเทพที่คือการกลายร่างของประมุขทุกยุคสมัยแห่งสำนักกุยอินไปด้วยพร้อมกัน
เมื่อเห็นปรากาศเทพพ่นพลังธาตุมืดออกมาที่ชายชรา เหยียนคุ้ยก็ตามติดด้วยดาบหนึ่งเล่ม
แต่สิ่งที่รับเขากลับเป็นหอกสามง่ามเล่มนั้น
ไม้เท้าของชายชรากลับพุ่งเข้าใส่ปรากาศเทพแทน!