ถ้อยคำของเฉินวั่นหลี่ทำให้ทุกคนที่อยู่ในที่นี้ รวมถึงเหล่าโจรสงค์ต่างมีสีหน้าประหลาดไปทั้งฉาก
"อยากตายงั้นรึ กล้าคิดจะชิงสมบัติล้ำค่าของเผ่าโจรสงค์พวกเราอย่างผลไม้วิญญาณเทพทะเล สมควรถูกสังหาร!"
ยังไม่ทันให้ราชาโจรสงค์ได้เอ่ยปาก เสียงดังสากกระชากก็ดังขึ้นก่อน
ทุกคนเงยหน้ามองไป ก็เห็นโจรสงค์ตนหนึ่งที่มีรูปร่างคล้ายคลึงกับราชาโจรสงค์
ที่ว่าคล้ายกัน เพราะเกล็ดของมันก็เป็นสีทอง
เพียงแต่ต่างจากสีทองส่องประกายของราชาโจรสงค์ ตรงที่เกล็ดของมันเป็นสีทองดำ คือเกล็ดสีหมึกเข้มที่มีจุดแสงทองกระจายอยู่
ดวงตาของมันดูมืดลึกยิ่งกว่า และสีหน้าเต็มไปด้วยความเหี้ยมโหด
คำพูดนั้นดังขึ้น เหล่าโจรสงค์ก็แสดงความโกรธเกรี้ยวออกมา จ้องมองเฉินวั่นหลี่ราวกับศัตรูฆ่าพ่อ
ผลไม้วิญญาณน้ำ คือยาวิเศษที่เผ่ามนุษย์เงือกให้ความสำคัญที่สุด จะสุกงอมเพียงหนึ่งครั้งในทุกสี่รอบการหล่อเลี้ยงทะเล
โจรสงค์ตนใดกินเข้าไปก็มีโอกาสได้รับการวิวัฒน์หนึ่งครั้ง บริสุทธิ์สายเลือด ก้าวข้ามสู่ระดับเหนือธรรมดา
"พวกแกจะเอามันไปทำอะไร ข้ารู้ ข้าขอพูดตามตรงว่าวิธีใช้ของพวกแกน่ะ เป็นการทำลายของวิเศษสุริยา
ของสิ่งนี้ มีแต่ในมือข้าเท่านั้น ที่จะสามารถปลดปล่อยประโยชน์ที่แท้จริงออกมาได้"
เฉินวั่นหลี่ขยับเปลือกตาขึ้นเล็กน้อย พึมพำหนักในคอ
เขาเดาได้คร่าว ๆ ว่าเหล่าโจรสงค์จะเอาผลไม้วิญญาณน้ำไปทำอะไร โจรสงค์เป็นสิ่งมีชีวิตที่ว่องไวปราดเปรื่องด้านความเร็ว แต่ความแกร่งของร่างกายก็ด้อยกว่าโดยธรรมชาติ
แน่นอน คำว่าด้อยกว่านั้นหมายถึงเทียบกับสัตว์อสูรที่มีระดับเทียบเท่ากัน
เมื่อเทียบกับมนุษย์แล้ว เกล็ดของโจรสงค์ก็ถือเป็นเกราะที่ทรงพลังอยู่แล้ว
แต่ของวิเศษที่ใช้เสริมหยวนชี่และฝ่าฝืนขอบเขตในขั้นแก่นทองนั้น ปล่อยให้มนุษย์เงือกปลาฉลามธรรมดาพวกนี้เอาไปเสริมร่างกาย ก็ช่างสิ้นเปลืองเหลือเกิน