เบื้องปลายทางของช่องทางนั้นคือพื้นที่กว้างใหญ่ ด้านหน้าเป็นผาสูงดั่งภูเขา สะพานหยกขาวที่เชื่อมไปยังฝั่งตรงข้าม ขณะนี้ร่างยักษ์ของสัตว์ประหลาดตนหนึ่งกำลังสั่นสะเทือน
เลือดแดงกระจายเต็มตัวสะพานสีขาว เลือดสีแดงราวกับจะซึมซ่านเข้าไปในหยกขาว สะท้อนสีแดงชาดที่ทำให้ใจสั่น
ไม่รู้ว่าเลือดนี้เป็นของใคร?
เห็นได้ชัดว่าเทียนโหย่วเซิงกำลังใช้ความเร็วที่จับตาแทบไม่ทัน ไล่บีบเฉินวั่นหลี่ถอยหลังต่อเนื่อง
เฉินวั่นหลี่เต็มตัวเปื้อนเลือด!
ถังหลิงอวี่โกรธกรุ่ม เลือดนี่เป็นของเฉินวั่นหลี่งั้นหรือ?
ขณะที่กำลังจะพุ่งขึ้นไป ทันใดนั้น มือใหญ่ของเฉินวั่นหลี่ก็แทรกออกมา คว้าคอของเทียนโหย่วเซิงเอาไว้อย่างแม่นยำ
สีหน้าของเทียนโหย่วเซิงเปลี่ยนไปทันที
ไม่รู้เพราะอะไร เมื่อครู่ชั่ววูบเดียว เขารู้สึกเหมือนสมองว่างเปล่า ความเร็วจึงช้าลง
การโจมตีทางจิตวิญญาณงั้นหรือ?
เทียนโหย่วเซิงไม่รู้ ภายในช่วงครึ่งวินาทีที่เฉื่อยชานั้น เขาถูกเฉินวั่นหลี่คว้าโอกาส บีบคอเอาไว้
"แสดงกันพอหรือยัง? ถึงตาคิวฉันบ้างแล้วใช่ไหม?"
มือของเฉินวั่นหลี่แข็งดั่งเหล็ก บีบคอเทียนโหย่วเซิงเอาไว้ กล่าวเย็นชา
สีหน้าเทียนโหย่วเซิงเปลี่ยนไปมาก รีบสะบัดตัวดิ้นรน ทว่าขณะนั้นเอง มือของเฉินวั่นหลี่เปล่งประกายแสง ฟาดลงมาอย่างหนักหน่วง!
เปรี้ยง!
เสียงดังกึกก้อง ฟาดลงบนใบหน้าเทียนโหย่วเซิงเต็มแรง
ต้องบอกเลยว่า ถ้าเป็นคนอื่น ตบหนึ่งครั้งนี้ย่อมหัวขาดจากลำคอแน่นอน แม้แต่ปรมาจารย์ใหญ่ก็เช่นกัน!
พลังของเฉินวั่นหลี่รุนแรงเพียงใด
แต่ร่างกายของครึ่งก้าวพ้นธรรมดาก็รับได้ กระนั้นมุมปากของเทียนโหย่วเซิงก็ยังไหลออกมาเป็นเลือด