เท็นคาวะ อิจิ ปลดปล่อยวิชาอันทรงพลังที่สุดของเหล่าอินยังชิแห่งญี่ปุ่นออกมา นั่นคือ คาถากักขัง!
และยังใช้เลือดของตนเองกับดาบคุซานางิอันลี้ลับเป็นสื่อในการร่าย
พลังเย็นเยียบน่าขนลุกปรากฏขึ้นรอบตัวเฉินวั่นหลี่ พลังปราณโดยรอบดูเหมือนจะถูกดาบคุซานางิดูดจนแห้งสนิทในชั่วขณะ
พลังไร้รูปลากัดเข้ามัดร่างแขนขาของเฉินวั่นหลี่เอาไว้
"เรือลาดตระเวนทั้งสองลำนี้ติดตั้งปืนใหญ่ลำกล้อง 150 มิลลิเมตรแบบลำกล้องเดียว ปืนกลกัทลิง 6 ลำกล้อง 40 มิลลิเมตร และปืนฉีดน้ำอีก 6 กระบอก! แม้เจ้าเฉินวั่นหลี่จะมีพลังเหนือธรรมชาติอยู่เพียงใด วันนี้ก็หนีตายไม่พ้น!"
น้ำเสียงของเท็นคาวะ อิจิ เต็มไปด้วยความแค้นเคือง เฉินวั่นหลี่ต้องตาย แม้ตัวเขาเองจะต้องแลกด้วยราคาบางอย่างก็ตาม!
เกียรติยศของเทพยามาตะย่อมให้สูญเสียมิได้!
ศักดิ์ศรีของเท็นคาวะ อิจิ ย่อมให้ตกต่ำมิได้!
กระทั่งถังหลิงอวี่ เมื่อได้ยินคำพูดของเท็นคาวะ อิจิ ก็ยังรักษาความสงบเสงี่ยมเอาไว้ไม่ได้อีกต่อไป
แม้จะเป็นผู้เหนือธรรมชาติ ก็ไม่อาจใช้เนื้อหนังรับมืออาวุธอุ่นสมัยใหม่ลำกล้องขนาดมหึมาแบบนี้ได้ อย่าว่าแต่เธอกับเฉินวั่นหลี่เลย
ที่น่าสะพรึงยิ่งกว่าคือขณะนี้เฉินวั่นหลี่ถูกขังอยู่ในม่านคาถากักขังของเท็นคาวะ อิจิ
เธอหันไปสบตากับเฉินวั่นหลี่ ชั่วขณะที่สายตาทั้งสองตัดกัน ทั้งคู่ก็เข้าใจความหมายของอีกฝ่ายทันที
ผู้รับผิดชอบบนเรือลาดตระเวนคือ นากาจิมะ ทาเตะฮิโตะ นาวาเอกแห่งกองกำลังป้องกันตนเองทางทะเล ใบหน้าเคร่งเครียด เขาได้รับคำสั่งจากผู้บังคับบัญชามานานแล้วว่าต้องสนับสนุนเท็นคาวะ อิจิ อย่างเต็มที่
ศาลเจ้าฟูกะถูกทำลาย ข่าวที่ประชาชนธรรมดารู้คือเกิดจากภูเขาไฟระเบิด แต่นากาจิมะ ทาเตะฮิโตะ รู้ดีว่าเพราะชายผู้นั้นแห่งต้าเซี่ยที่อยู่ตรงหน้าต่างหาก
ยิ่งไปกว่านั้น เขาได้เห็นด้วยตาตัวเองถึงการสังหารเหล่านักสู้ญี่ปุ่นของเฉินวั่นหลี่ ในใจจึงเดือดดาลด้วยความเกลียดมานานแสนนาน