ไป๋อู๋หยาถูกจอมทัพเยว่แซวเล่น ๆ จึงยิ้มเขิน ๆ แต่พอจอมทัพเยว่พูดอย่างนั้นแล้ว เขาก็วางใจขึ้นเยอะ
จริงอยู่ที่เฉินวั่นหลี่ใช้กลอุบาลหลอกตกปลาคนอื่นมาหลายครั้งเหลือเกิน คราวนี้แม้จะมีข่าวการตายแพร่ออกมา แต่แต่ละตระกูลก็ไม่ได้ลงมืออะไรรุนแรงเกินไป
กลับไม่รู้ว่าทายาทผู้เป็นเดชแห่งกุนลุนของตระกูลหลินนี่ กำลังจะก่อเรื่องอะไรกัน
จอมทัพเยว่พูดสั้น ๆ เพียงคำว่า "มา" เมื่อคำพูดจบลงไม่ถึงครึ่งนาที ร่างของหลินชวนก็ปรากฏอยู่นอกรั้วบ้านเล็ก ๆ
"ว่ามา!" จอมทัพเยว่ยังคงตรงไปตรงมาเช่นเคย
หลินชวนขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่นว่า "ครั้งแรกนั้น จอมทัพเยว่ได้สัญญากับกุนลุนไว้ว่าจะเผยแพร่วิชาสู่ทั่วแผ่นดิน ผมถ่ายทอดวิชาทหาร และได้รับอนุมัติจากทางการแล้ว
เรื่องการประลองทหาร ก็เป็นจอมทัพเยว่ที่ทรงพระกรุณาเห็นชอบ ตอนนี้เฉินวั่นหลี่เป็นหรือเป็นตายไม่มีใครรู้ การประลองทหารจะวางแผนใหม่หรือไม่"
ไป๋อู๋หยาแอบเหลือบมองหลินชวนด้วยหางตา มุมปากโค้งขึ้นเป็นเส้นโค้งที่เต็มไปด้วยข้อสงสัย
จนถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมทั้งจีเสวียนอี้ในอดีต และหลินชวนในปัจจุบัน ต่างหมายมั่นปั้นมือที่จะสร้างชื่อเสียงอำนาจของตนเองในสามเหล่าทัพขนาดนั้น
แม้ว่าในแง่ตำแหน่ง เขาในฐานะอธิบดีใหญ่ประจำมณฑล จะสามารถเข้าถึงข้อมูลลับเกือบทั้งหมดของแผ่นดินก็ตาม
แต่พอถึงขั้นของผู้ฝึกยุทธ์เหนือมนุษย์ ยังคงมีบางเรื่องที่แม้ระดับของเขาก็ไม่อาจรู้ได้
เย่อู่เทียนยิ้มอย่างราบเรียบ "จะวางแผนใหม่ยังไง?"
"การประลองทหารกำหนดไว้แล้ว ผมก็ฝึกกองหมาป่าภาคตะวันตกเฉียงเหนือตามสัญญา ตอนนี้ถ้ายกเลิกเพราะเหตุส่วนตัวของเฉินวั่นหลี่คนเดียว ก็ไม่เป็นธรรมกับทั้งกองหมาป่าและผม
ผมคิดว่า ถ้าเขาไม่ได้ กองพลมังกรฟ้าจะเปลี่ยนผู้ฝึกคนใหม่ หรือไม่ก็ยอมรับความพ่ายแพ้ไป"