เฉินวั่นหลี่เดินจากไป
เย่จวินเชินลูบคาง ไอ้หนุ่มคนนี้มันซ่องสุดๆ เลย!
กล้าเสนอให้ปล่อยข่าวว่าแก้พิษไม่สำเร็จ อาการพิษยังแย่ลงไปอีก ดูสิว่าใครกล้าเข้ามาแย่งงานของมัน!
มาทีเดียวตบทีเดียว! เคลียร์พวกขี้ปะติ๋วให้จบเร็วๆ ก่อนที่จะมาชนกันระเนระนาด
ความคิดก็ดีนะ แต่ก็ไร้เดียงสากล้าหาญจริงๆ ดูถูกสำนักลับแห่งโลกเกินไปแล้ว!
รอยยิ้มบนใบหน้าของเขายิ่งซับซ้อนขึ้นทุกที เอางี้ งั้นข้าจะสอนบทเรียนให้ไอ้หนุ่มนี่สักคาบ! กันมันลอยหัวเกินไป!
เย่จวินเชินวางแก้วชาลง หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา "นั่นแหละ ไคซาน ช่วยค้นหายาสักตั้งหลายตัวให้หน่อย กว่ยจินเถิง เหลยเจ่าจื่อ เทียนจือจื่อ..."
"อะไรนะ นี่ไม่ใช่ยาแกนหลักของตำรับพิษฉีเจวี่ยหรอ? พิษของเฉินวั่นหลี่ยังแก้ไม่สำเร็จอีกเหรอ?"
"ไอ้หนูเหม็น! ไปแอฟริกาหนึ่งรอบ ไม่เพียงแต่แก้พิษไม่สำเร็จ ยังไปตามหาทัวร์มาลีนเขียวมรกตอีก เล่นใหญ่เกินไปแล้ว! ตัวดีจริงๆ เลย!"
เย่จวินเชินพูดด้วยน้ำเสียงรำคาญๆ
เฉินวั่นหลี่เดินออกมาก่อนเวลา ถ้ามาเห็นท่าทางของเย่จวินเชินตอนนี้ ต้องชูนิ้วโป้งให้แน่นอน จิตอันดับหนึ่งของกองทัพ ก็เป็นนักแสดงที่เก่งชะมัด!
……
ตระกูลจี้
จีหยวนเฉิงได้รับสายโทรศัพท์หนึ่งสาย
จากนั้นสีหน้าของเขาก็ผ่องใสขึ้นมาก พึมพำว่า "เมื่อเป็นเช่นนี้ โอกาสชนะของบุตรข้าก็เพิ่มขึ้นอีกหลายส่วน"
เขาเดินไปมาอยู่ในห้องโถง สีหน้าเคร่งเครียด
เพิ่มขึ้นแค่หลายส่วนยังไม่พอ!
ตระกูลจี้จะรุ่งเรืองยั่งยืนนับพันปี ก็เพราะทุกครั้งต้องมั่นใจว่าชนะแน่นอนเสียทุกเรื่อง
เขาไตร่ตรองอยู่ราวครึ่งชั่วโมง จึงกดโทรออกไปยังหมายเลขหนึ่ง