แข็งแกร่งเหลือเกิน!
นับตั้งแต่ปรมาจารย์ทั้งสามเข้าประมือกับเฉินวั่นหลี่ ผู้คนเหลือไว้ในใจได้แต่เพียงความรู้สึกเดียวเท่านั้น
ฝ่ายทั้งสองต่างนำพลังปราณมาใช้ได้อย่างล้ำเลิศเกินจินตนาการของพวกเขา
"ทั้งสามคนนั้นแปรงานเป็นรูปธรรมได้อย่างเข้าถึงภาวะเซียน ปราณหนาแน่นล้ำลึก ถ้าฉันอยู่ในตำแหน่งของเฉินวั่นหลี่ ย่อมไม่มีทางรับไหว!"
เซียวจ้านส่ายหัวอยู่ในใจ แล้วบ่นพึมพำออกมา
ผู้ชมรอบด้านล้วนมีความคิดเช่นนี้
"พวกเขาคือกำลังหลักของสำนักตี้อิน ในบรรดาผู้ที่ยังไม่ถึงขั้นเทพเกิด ถือเป็นผู้แข็งแกร่งอันดับต้น ๆ
สรรพสิ่งในแผ่นดินฟ้าสามารถหลอมรวมเข้ากับปราณของพวกเขาได้ทั้งหมด แม้จะดึงพลังแห่งฟ้าดินออกมาเพียงเส้นเล็ก ๆ ได้ ก็ถือว่าเปิดสายตาเจ้าก่อนวัยอันควรแล้ว"
ถังหลิงอวี่พูดเรียบ ๆ ราวกับกำลังชี้แนะถังเหยียนหราน
"แต่เฉินวั่นหลี่ก็เก่งมากเหมือนกันนะ!" ถังเหยียนหรานพูดออกมาโดยไม่ยับยั้ง
"อืม เขาดึงพลังห้าธาตุมาใช้ ทั้งธาตุไม้และธาตุน้ำล้วนคล่องแคล่วว่องไว นับว่าต่างฝ่ายต่างมีจุดเด่นเป็นของตัวเองก็ว่าได้!"
แท้จริงแล้วในใจของถังหลิงอวี่ก็บังเกิดความสะเทือนใจและข้อข้องใจมากมายเช่นกัน
พลังห้าธาตุแท้จริงแล้วก็เป็นพลังหนึ่งแห่งฟ้าดิน
ก่อนจะก้าวสู่ขั้นเหนือธรรมดา ผู้ฝึกยุทธ์แทบไม่มีโอกาสได้รู้แจ้งและนำพลังฟ้าดินมาใช้มากนัก
ผู้ที่ยืมพลังฟ้าดินเพียงเล็กน้อยหลอมรวมเข้ากับวิชาและท่วงท่าของตนได้ ก็ถือเป็นอัจฉริยะผู้มีพรสวรรค์พิเศษแล้ว
แต่เฉินวั่นหลี่ไม่ใช่เช่นนั้น ด้วยสายตาระดับของนาง มองออกว่าเฉินวั่นหลี่มีความรู้สึกเหมือนใช้พลังธาตุไม้และน้ำได้อย่างอิสระอยู่อย่างแผ่วเบา
แม้การใช้เช่นนี้ยังไม่แสดงคมเล่ห์เหลี่ยมออกมา แต่เฉินวั่นหลี่ในตอนนี้ก็เพิ่งจะเป็นปรมาจารย์ชั้น 3 เท่านั้น!
สิ่งที่ทำให้นางสงสัยคือคราวก่อนที่เฉินวั่นหลี่บัญชาพลังเย็น นางสงสัยว่าเฉินวั่นหลี่ฝึกวิชาสายตระกูลจี้
แต่มองวันนี้แล้ว กลับดูไม่ใช่เช่นนั้น