ฮวาเทียนหนานขยับสองมือราวกำลังบรรเลงพิณ
คลื่นพลังภายในพุ่งออกจากปลายนิ้วเป็นระลอก ๆ หิมะที่ปกคลุมยอดเขาสโนว์ทั้งแผ่นดูเหมือนถูกดึงดูดขึ้นมาลอยฟ้า
เม็ดน้ำแข็งเกรียวกันราวกระสุนปืน ราวกับมีปืนนับไม่ถ้วนยิงพร้อมกัน
ชั่วอันเดียว ภายในรัศมีหลายวา กลางอากาศก็มีเม็ดน้ำแข็งนับไม่ถ้วนลอยค้างอยู่เป็นกระสุน
พลังภายในของเขาได้ถูกใช้จนถึงขั้นเข้าถึงเซียนเสียแล้ว แม้แยกออกมาเป็นเส้นด้ายนับพันนับหมื่นก็มิได้ลดทอนแรงลงเลยแม้แต่น้อย
"ฝีมือเทพสงครามพิทักษ์เหนือ ชื่อไม่เป็นแค่เสียงเล่าลือจริง ๆ!"
เฉินวั่นหลี่หัวเราะดังลั่น เทคนิคนี้ยันกับความสามารถควบน้ำให้เป็นดาบของเขาเข้าคู่กันได้อย่างไม่ต่างกัน
เขารีบฟันดาบที่ห่อหุ้มด้วยพลังงานของเปลวเพลิงเม็ดยาออกไป ความร้อนของเปลวเพลิงเม็ดยาระเบิดออกกลางอากาศ เม็ดน้ำแข็งทั้งหมดแทบละลายเป็นหยดน้ำกลางอากาศ
แทบพร้อมกันนั้นเอง เฉินวั่นหลี่ซู่เข้าประชิด ชกหมัดออกไป
"เจ้าแม้ไม่รู้วิชาธาตุไฟ แต่กลับร่ายวิชาได้ในพริบตา! การฝึกคู่เจี๋ยมู่เจียน ก็ชื่อไม่ใช่เสียงเล่าลือเช่นกัน! เสียดาย เจ้าดูถูกเราเกินไป!"
ฮวาเทียนหนานเห็นดังนั้นไม่ตกใจกลับยินดี งอมือบีบ หิมะพายุกลางท้องฟ้าก่อตัวเป็นวงลมหมุน พายุหิมะพัดหยดน้ำที่เพิ่งละลายห่อหุ้มอีกครั้ง กลายเป็นเม็ดลูกเห็บเหล็ก เหมือนยิงพร้อมกันนับหมื่นนับแสน
และเฉินวั่นหลี่กำลังอยู่ใจกลางพายุพอดี หลบหลีกมิได้
"ทลาย!"
เห็นเฉินวั่นหลี่รวมร่างแสงดาบไว้ในสองมือ ฟันออกไปพร้อมกัน ราวจานดาบสีชาดยักษ์สองวง ฟันออกมากลางอากาศจนแหว่งเป็นช่องว่าง
"ฮวาเทียนหนาน ออกไม้ตายมาเลย! ถ้ามีแค่นี้ รับมือเราไม่ได้หรอก แล้วจะพูดเรื่องอะไรเลี้ยงเจตนาด้วยตัวเรา! จะปราบเราน่ะ มันก็เรื่องขำ ๆ !"
เฉินวั่นหลี่ผ่าพายุหมุนออก สองมือหมุนเป็นเกลียว พุ่งเข้าหาฮวาเทียนหนานตรง ๆ
ตอนนี้สีหน้าของฮวาเทียนหนานเริ่มเคร่งเครียดขึ้น
เขาประเมินเฉินวั่นหลี่ไว้สูงที่สุดแล้ว ก็รู้ว่าการเปลี่ยนแปลงของสายธารพลังแผ่นดินที่ฮั่นตง อาจเป็นเพราะเฉินวั่นหลี่กำลังแสวงการฝ่าฝัน