ทุกคนพร้อมหน้าเงยหน้ามองขึ้นไป
ทั้งเซียวจ้านและชูอีเหยินต่างก็เหลียวมองตามไปด้วย
จากเฮลิคอปเตอร์มีคนกระโดดลงมาหนึ่งคน จากนั้นเงาดำอีกสองเงารี่ตามลงมาติด ๆ
ดั่งนกอินทรีสามตัว กางปีกกลางอากาศแล้วพุ่งหัวลงสู่พื้นพร้อมกัน
“เปรี้ยง!”
ชั่วอึดใจถัดมา ในทุ่งรกร้างห่างไปไม่กี่สิบเมตรก็ดังเสียงระเบิดก้องฟ้า เป็นเหตุให้ต้นไม้และพื้นดินแถบนั้นสั่นสะเทือนตามไปด้วย
ราวกับเกิดแผ่นดินไหวเล็ก ๆ ขึ้นมา
เห็นฝุ่นทรายฟุ้งกระจายเต็มท้องฟ้า หมอกฝุ่นคลุ้งคลั่ง ร่างหนึ่งค่อย ๆ ก้าวออกมาจากกองฝุ่นดินเหลือง
“ผู้อาวุโสโยวหมิง!”
บุรุษตระกูลฉางมองเห็นผู้มาแล้วพร้อมกันคุกเข่าลงกับพื้น ใบหน้าเต็มไปด้วยความเคารพภักดี ราวกับเห็นเทพเจ้า
ตามมาด้วยเสียงเบา ๆ สองครั้ง
เสมือนกระสุนปืนใหญ่สองนัดร่วงลงมา บดขยี้พื้นจนเกิดหลุมลึกมโหฬาร
สองร่างเดินออกมาตามติดกัน
“ผู้อาวุโสโป้เสวียน!”
“อาจารย์เถา!”
บุรุษตระกูลฉางต่างดีใจจนเสียขาด ไม่ใช่เพียงสองผู้อาวุโสหวนคืนกลับมา ยังมีอาจารย์เถาด้วย!
ล้างแค้นได้ในวันนี้หรือ? แก้แค้นไม่ต้องรอข้ามคืน?
นักรบระดับครึ่งก้าวปรมาจารย์ในหมู่บุรุษตระกูลฉางบางคนคุกเข่าคลานเข้ามา น้ำตาน้ำมูกไหลพราก ๆ “ขอให้สองผู้อาวุโสล้างแค้นให้พวกเราชาวตระกูลฉาง!”
แม้จะถูกเรียกว่าผู้อาวุโส แต่ทั้งสามดูเพียงวัยสี่สิบกว่า ๆ ทั้งยังเป็นนักรบขั้นสูง ไม่เพียงไม่มีร่องรอยความชราของวัยกลางคน กลับแผ่อำนาจกดดันที่แข็งแกร่งและครอบงำออกมา
เพียงกวาดสายตามองรอบที่นั่นหนึ่งรอบ ความโกรธและแรงกดดันที่แทบจับต้องได้ก็บีบคั้นคนทั้งมวลจนหายใจแทบไม่ออก
……
เมื่อเทียบกับความดีใจและตื่นเต้นของบุรุษตระกูลฉาง นักรบที่ยังไม่กระจายไปจากการดูศึกต่างจมอยู่ในความเงียบดั่งความตาย
กระโดดลงจากความสูงร้อยเมตร ไม่เป็นอันขาด — แรงสั่นสะเทือนที่เห็นด้วยตาตัวเองแบบนี้ มีแต่คนที่อยู่ ณ ที่แห่งนี้เท่านั้นที่จะรู้สึก