มือของเฉินวั่นหลี่ก็เริ่มไม่อยู่กับร่องกับรอยขึ้นมาเช่นกัน
ถังหลิงอวี่ยื่นมือไปคว้ามือที่ไม่ซื่อของเขาไว้ในทันที
ท่วงท่าหยุดค้าง ทั้งคู่แข็งทื่ออยู่อย่างนั้น
"คิดดีแล้วหรือยัง" ขนตาของถังหลิงอวี่สั่นระริก น้ำเสียงเรียบเฉยอย่างประหลาด
ไม่รู้ว่าเพราะหลังจากการสังหารโหด สัญชาตญาณจะดันให้ฟุ้งซ่านอยากปลดปล่อย
หรือว่าเพราะหวังใช้วิชาคู่บำเพ็ญฟื้นฟูพลังให้เร็วขึ้น
สติของเฉินวั่นหลี่ทำให้เขาชะงักไปครู่หนึ่ง แต่แล้วก็ยังคงก้มลงจูบต่อ ต่อให้ถังหลิงอวี่รู้ว่าเขานอนกับถังฮั่วฮั่วแล้วลุกขึ้นมาเอาความกับเขา วันนี้เขาก็อดทนไม่ไหว
ริมฝีปากของเขาไล่ลงไปต่อ จนแนบกับริมฝีปากของถังหลิงอวี่
ถังหลิงอวี่รู้ดี ว่าไอ้เจ้านี่มันแค่ใจปรารถนา ไม่ใช่ความรู้สึกที่มาถึงหัวใจ
ผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง ตอนแบบนี้คงอดทนยากอยู่แล้ว นอกจากจะเป็นกะเทย
แล้วตัวเธอเองล่ะ?
ก็เพราะสัญชาตญาณเหมือนกัน งั้นถึงไม่อยากฝืนขัดขวางใช่ไหม?
ตอนที่เธอเปิดใจให้เขาเข้ามาหลบลมในที่นี้เอง เธอไม่รู้หรอกว่าจะเกิดอะไรขึ้น?
ชั่วขณะหนึ่ง เธอก็อธิบายความรู้สึกตอนนี้ของตัวเองไม่ถูก
แม้จะเป็นคนของตระกูลถังมาแต่เกิด แต่เธอเป็นหญิงที่เปรียญเที่ยววิชามาแต่เด็ก ลับคมตัวเองมาตลอด เธอเป็นคนอิสระไม่ยึดติด แข็งแกร่งและหยิ่งผยอง ผู้ชายทุกคนรวมถึงพ่อ ไม่เคยมีใครเป็นที่หวังพึ่งของเธอ จึงไม่มีวันสะเทือนใจ
แต่สุดท้าย หัวใจของเธอสะเทือนขึ้นมาเพราะความห่วงใยแบบไม่ได้ตั้งใจของเฉินวั่นหลี่กระนั้น? หรือว่าชายหนุ่มอย่างเฉินวั่นหลี่ที่ไม่ยึดติดเช่นเดียวกัน ที่แข็งแกร่งและเอาแต่ใจไม่ต่างกัน มันได้กัดก้อยอยู่ในใจของเธอมานานแล้ว?