เสียงนั้นดังขึ้นกลางอากาศเหนือยอดภูผาเสวียนอู่ทั้งภูเขา ดุจสายฟ้าศักดิ์สิทธิ์จากฟ้าเก้าชั้นกลิ้งกระหน่ำลงมา กึกก้องไปทั่วทั้งหุบเขา
“เฉินวั่นหลี่ ออกมารับความตายซะ! กุยหยูจื่อวันนี้ต้องเอาชีวิตเจ้า!”
เสียงยังไม่ทันจางหาย ชายผู้นั้นก็หมัดหนึ่งประหัตประหารใส่ม่านพลังกั้นหน้าประตูภูเขา
ชั่วขณะนั้น ค่ายกลทั่วทั้งหุบเขาถูกดึงเข้ามาพัวพัน การโจมตีครั้งนี้เป็นการแสดงอำนาจโดยตรง พลังงานมหาศาลล้นออกมาแผ่ซ่าน ดุจแผ่นดินไหวภูเขาถล่ม ทำให้ทั้งหุบเขาสั่นคลอนไปทั้งหุบ
หากไม่มีค่ายใหญ่ป้องกันภูผาหลายชั้นที่เฉินวั่นหลี่วางเอาไว้ การโจมตีเต็มกำลังของผู้บรรลุขั้นเหนือธรรมดาระดับ 5 ค่ายใหญ่นี้ ต่อภูเขาอื่นสักลูกก็เพียงพอที่จะราบเป็นหน้ากลอง
ภายในหุบเขา ถังเหยียนหรานและชูอีเหยินสีหน้าเปลี่ยนไปพร้อมกัน
“ศัตรูที่แข็งแกร่งมารุกราน!” เซียวจ้านและอู๋ซือเปินก็สีหน้าเปลี่ยนอย่างรุนแรง
ทั้งสองต่างรู้ว่าผู้ที่มาไม่ใช่คนธรรมดา
มีเพียงราชาแมงป่องพิษเลือดที่ตื่นเต้นจนอยากออกไปกินคนข้างนอกให้หมดสิ้น
“เดี๋ยว! ขอฉันออกไปดูก่อนแล้วค่อยว่ากัน!” เซียวจ้านเอ่ยขึ้น
“ไร้สาระ! ข้าคือราชัน จะมารับคำสั่งเจ้าได้อย่างไร!” ราชางูเลือดอ้าปากกว้างทันที พ่นพลังมารมืดออกมาหนึ่งสาย ไม่พอใจอย่างมาก
ถังเหยียนหรานขมวดคิ้ว “กลองดอก อย่าก่อเรื่องโวยวาย!”
“?” ราชาแมงป่องพิษเลือดอึดอัดใจจนแทบขาด คำของผู้หญิงคนนี้มันไม่กล้าฝ่าฝืน คราวก่อนก็เพราะเธอพูดชื่อเสี่ยงๆ แบบนี้ นายท่านก็ยอมตามทันที
“หรือไปปลุกพี่สาวหลิงอวี่?” ชูอีเหยินหันไปมองเซียวจ้าน
“มีข้าอยู่ ไม่ต้องการผู้ช่วย” ราชาแมงป่องพิษเลือดยังอวดดีเต็มเปี่ยม