บรรดาศิษย์ผู้ติดตามทั้งหมดที่อยู่ในที่นี้ เมื่อเห็นแสงวิเศษบนไม้เทพทิพย์ต่างตะโกนร้องว่า ขอพระมารดาเทพจงทรงพระชนม์
พวกเขาเงยหน้าขึ้น ก็เห็นเคอซาหน้าตอนนี้ไม่เหมือนภาวะปกติ ดวงตาคู่นั้นดูเหมือนจะกลายเป็นรูปม่านตาตั้งเช่นเดียวกับพระมารดาเทพ ทั้งร่างส่งเสียอานุภาพศักดิ์สิทธิ์จนไม่กล้ามองตรง
เฉินวั่นหลี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย ตลอดมาเขาเข้าใจว่าฐานที่มั่นของพระมารดาเทพและการบูชาเช่นนี้ ไม่ได้มีอื่นไกล เป็นเพียงตำนานที่ถูกสร้างขึ้นตามความจำเป็นของการปกครอง หรือไม่ก็เป็นสิ่งลี้ลับอะไรสักอย่าง
จวบจนขณะนี้ เมื่อเห็นพลังโจมตีทางจิตที่แผ่ออกจากไม้เทพทิพย์
กระทั่งในญาณของเขา สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าเคอซาทั้งคนถูกพลังจิตชนิดหนึ่งควบคุมอยู่
แต่ความเข้มข้นของพลังจิตที่แผ่ออกจากไม้เทพทิพย์ก็ยังไม่ถือว่าแรงนัก ด้วยความแข็งแกร่งของจิตวิญญาณของเฉินวั่นหลี่แล้ว ย่อมไม่ได้รับผลกระทบแต่อย่างใด
ทว่าสำหรับคนธรรมดาแล้ว มันมากพอจะกวนจิตใจได้
ดังนั้นในสายตาของเหล่าศิษย์ผู้ติดตาม พวกเขาจึงเห็นปรากฏการณ์วิเศษบางอย่าง
เฉินวั่นหลี่รู้สึกว่าสิ่งนี้ไม่ใช่พระมารดาเทพที่ถูกแต่งขึ้นอีกต่อไป แต่กลับเหมือนผู้ที่มีพลังจิตแข็งแกร่งบางคน กำลังเก็บเกี่ยวพลังแห่งศรัทธาอยู่
ถึงแม้แต่ก่อนหน้านี้เขาก็เคยทราบมาว่า ยิ่งบำเพ็ญลึกเท่าไร ผู้บำเพ็ญยิ่งต้องเลือกเส้นทางของตนเพื่อก้าวข้ามขีดจำกัด และหนึ่งในทางลัดนั้นคือพลังแห่งศรัทธา
ดังเช่นพลังวิญญาณอสูรของญี่ปุ่น ก็คือการเก็บเกี่ยวพลังศรัทธาและความปรารถนา
แต่เฉินวั่นหลี่รู้สึกว่า สิ่งตรงหน้านี้กับพลังวิญญาณอสูรแบบญี่ปุ่นไม่เหมือนกัน
เขาไม่รีบลงมือ เพียงจ้องมองเคอซาด้วยสายตาเย็นชา
แสงเย็นในดวงตาเคอซาส่งตรงมาที่เฉินวั่นหลี่ ก่อนชูไม้เทพทิพย์ขึ้น "เหล่าตัวต่อน้อย กล้าท้าทายเทพเจ้า! อานุภาพศักดิ์สิทธิ์ จงลงมา!"