เมื่อหยางอวี่ฝ่ายนั้นพึ่งไปขวางเฉินวั่นหลี่เอาไว้ ฝ่ายเหยียนหยางคุนก็หยิบถุงผงยาออกมาส่งให้อดีตศิษย์สำนักกุยอิน สวีผิง
"ต่อไปนายโรยผงยาให้ทั่วตัว แล้วเดินไปวนรอบห้องพักของทหารมังกรหลงเหว่ย์หนึ่งรอบ จากนั้นออกไปเลย เข้าใจนะ?"
สวีผิงพยักหน้า เขาเคยสนิทสนมกับหลี่หงไหล่มาก่อน การแกล้งเข้าไปหาใครสักคนก็ไม่ใช่เรื่องยาก
เมื่อเห็นสวีผิงเดินจากไปอย่างรวดเร็ว เหยียนหยางคุนก็ส่งข่าวถึงต้วนฉงทันที แล้วกระโดดลอดออกจากหน้าต่างไป แอบชำเลืองมองร่างของหยางอวี่กับเฉินวั่นหลี่ที่อยู่ไกลแวบหนึ่ง
ในดวงตาของเหยียนหยางคุนผ่านแววลังเลสั้น ๆ ก่อนจะรีบกระโดดมุ่งไปยังอัฒจันทร์ของสนามฝึก
ขณะนั้นบนอัฒจันทร์ ทุกคนกำลังจับตาดูการประมือระหว่างหลี่หงไหล่กับอวี้เฟย
ทั้งคู่ต่างเป็นหัวกะทิของทหารมังกรหลงเหว่ย์เมื่อครั้งก่อน อวี้เฟยหักหลังย้ายไปเข้ากับทหารหลางเหว่ย์ แบกความอดทนไว้ในใจเพื่อพิสูจน์ว่าตนเองไม่ได้ผิด
ส่วนหลี่หงไหล่ยิ่งตั้งใจจะเอาความมันส์ออกทางคนทรยศ
ทั้งสองตบตีกันอย่างดุเดือด ทั้งแรงอาจารมณ์ยังรุนแรงกว่าตอนที่เซียวจ้านชนะติดต่อกัน 8 นัดอีกหลายเท่า
"ฆ่ามัน! หงไหล่ ฆ่าคนทรยศนี่ให้ตาย!"
"ต่อยมัน! คนทรยศ!"
คนของเทียนหลงเหว่ย์ตะโกนโหวตใส่เวทีประลองไม่หยุดหย่อน
อวี้เฟยหน้าตึงเครียด ขณะที่ขวัญกำลังใจของทหารหลางเหว่ย์ก็ต่ำต้อยมาก เพราะเพิ่งผ่านความพ่ายแพ้ติดกัน 8 นัดมา
"พี่อวี๋ ถึงตาโชว์ฝีมือแล้ว อย่าพังนะ!"
"พี่อวี๋ ใช้หมัดสั่งสอนพวกขยะเทียนหลงเหว่ย์ให้สาแก่ใจ คิดว่าพวกมันเป็นต้นแบบของสามกองทัพจริง ๆ ไปแล้วหรือไง!"
ทั้งสองฝ่ายตะโกนส่งเสียงเชียร์กันเสียงดังลั่น
หลี่หงไหล่กลับใบหน้าไร้อารมณ์ หมัดเหล็กคู่นั้นฟาดฟันดุดัน วิชาแม่ทั่วถึง รุกและรับลื่นไหล
แต่อวี้เฟยยิ่งสู้ยิ่งใจสั่น ครั้งนั้นที่ย้ายออกจากทหารมังกรหลงเหว่ย์ก็เพราะกลัวว่าฝ่ายเฉินวั่นหลี่จะขาดแคลนทรัพยากร ทำให้ตนเองเสียโอกาส