แม้จะเตรียมใจมาแล้ว แต่คำถามคำหนึ่งของจีหยวนเฉิงก็ยังทำให้ทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั้นเหงื่อตก
การได้คุยกันต่อหน้าตรงๆ ไม่กี่ประโยค มันไม่ใช่การมาตำหนิติเตียน
ในกองทัพ เทพสงครามเย่คือเทพผู้พิทักษ์ คือดวงวิญญาณของทั้งกองทัพ
"เอ่ม ท่านจี้หวู่เหลียว โปรดระวังน้ำเสียงด้วย!" ฟางเจิ้งหมินเตือนเบา ๆ
แต่สีหน้าจีหยวนเฉิงกลับไม่เปลี่ยนแม้แต่นิดเดียว เขายังพูดเสียงดังต่อไปว่า "ทุกคนล้วนรู้ดีว่าเทพสงครามเย่โปรดปรานเฉินวั่นหลี่ แต่ต้าเซี่ยมีกฎหมายของต้าเซี่ย โลกธรรมดามีระเบียบของโลกธรรมดา เฉินวั่นหลี่กระทำผิดกฎหมายเช่นนี้ เทพสงครามเย่กลับปกป้องคุ้มครอง ได้คิดถึงผลที่ตามมาหรือไม่!"
เทพสงครามเย่ยิ้มแล้วส่ายหัว "เจ้าพัฒนาขึ้นจากเมื่อก่อนแล้ว ฝีมือการใช้กฎเกณฑ์มาต่อรองกับข้านั้น ทุกทีทุกคราวยิ่งคล่องแคล่วขึ้น!"
จีหยวนเฉิงเงียบไป
ฟางเจิ้งหมินขมวดคิ้ว เข้าใจได้ครึ่ง ๆ ไม่เข้าใจครึ่ง ๆ
ส่วนรุ่นเล็กทั้งหลายนั้นมึนงงไปเลย ฟังไม่รู้เรื่อง
"แต่ว่า คนที่เล่นการเมืองถ้าเชื่อเรื่องนี้จริง นั่นแหละคือเริ่มโง่เขลาแล้ว!"
เทพสงครามเย่วางถ้วยกระเบื้องลงอย่างช้า ๆ ไม่รีบร้อน
ใจของจีหยวนเฉิงตกลงจม
เขาเข้าใจความหมายแล้ว
แต่เขาไม่ยอมรับ
"ที่ท่านหมายความว่า แม้ชื่อเสียงจะถูกเฉินวั่นหลี่พาให้เสียหาย ก็ยินดีปกป้องเขาอย่างเด็ดเดี่ยวหรือไม่!" จีหยวนเฉิงถาม
"ฮาฮาฮาฮาฮา!"
เทพสงครามเย่หัวเราะลั่น หัวเราะจนน้ำตาไหล
"ฟางเจิ้งหมิน เจ้าฟังหรือเปล่า ฟังดูสิ เขาข่มขู่ข้ากันเอง! ฮาฮาฮาฮา!"
ฟางเจิ้งหมินได้แต่ยิ้มขื่น จีหยวนเฉิงลอยตัวเสียจริง
วะก็เลยว่าเทพสงครามเย่ว่าเขาโง่นั่นเอง
กฎหมายระหว่างประเทศจะบังคับอินทรียักษ์อเมริกา หมีรัสเซีย หรือกระต่ายแห่งแผ่นดินดอกไม้ได้หรือ?