เย่ฉือนากุมชายพกาสีของพระด้วยมือหนึ่ง อีกมือถือคฑาปราบมารเล่มใหม่ รอยยิ้มผ่อนคลายในดวงตาจางหายไปอย่างฉับพลันทันทีที่เฉินวั่นหลี่พูดประโยคนี้!
ไม่เข้าใจเลยว่า เฉินวั่นหลี่จะมีแผนสำรองอะไรได้อีก
โดยสัญชาตญาณ มันถอยกลับไปยืนบนระเบียงโถงใหญ่ ด้วยระยะห่างเช่นนี้ แม้เครื่องบินรบจะทิ้งขีปนาวุธลงมา ก็มีเพียงแรงสั่นสะเทือนปลายทางเท่านั้นที่จะกระทบถึงวิหาร
ด้วยการป้องกันจากค่ายกลภายในวิหาร ก็ไม่กระทบกระเทือนมากนัก
ส่วนเฉินวั่นหลี่ที่ถูกขังอยู่ในกรงสังสารวัฏของมัน ไม่มีทางหลบระเบิดได้เลย!
ต่อให้เฉินวั่นหลี่เก่งกล้าเพียงใด ก็ไม่มีทางรับขีปนาวุธหลายลูกที่ระเบิดพร้อมกันไหว!
คิดได้เช่นนั้น เย่ฉือนาก็หายใจโล่งขึ้นเล็กน้อย ตัวมันเองช่างถูกไอ้คนนี่ทำให้ตกใจจนขาดสติจริง ๆ!
แรงสะเทือนใจจากที่เฉินวั่นหลี่สังหารผู้ลาดตระเวนแห่งคุนหลุนสามคนรวดในตำนาน และความสยองจากการฝ่าทัพพันนายด้วยกำลังเดียว
ช่างเป็นสิ่งที่ทำให้มันจดจำได้ตลอดชั่วชีวิต ทั้งที่เป็นผู้เชี่ยวชาญเหนือธรรมชาติเช่นเดียวกัน แต่ระหว่างมันกับเฉินวั่นหลี่กลับต่างกันราวฟ้ากับเหว!
ภายในใจของเย่ฉือนาเต็มไปด้วยความขมขื่น ความริษยา และความหวาดกลัวที่แทงงอกขึ้นจากก้นบึ้งของหัวใจในตอนนี้
"หมาเฒ่า เจ้าคิดว่าทำแบบนี้แล้วจะชนะได้หรือ?"
เฉินวั่นหลี่ยิ้มเยาะเสียงดัง เงยหน้าขึ้นมองเห็นนอกจากเครื่องบินรบแล้ว ยังมีเฮลิคอปเตอร์รบโคบร้าคิงอีกสี่ห้าลำบินมารวมกัน และทั้งหมดติดตั้งขีปนาวุธความเร็วเหนือเสียงครบครัน
แม้รุ่นขีปนาวุธที่เฮลิคอปเตอร์บรรทุกมาจะอ่อนกว่าขีปนาวุธเดินทางของเครื่องบินรบอยู่หลายเท่า
แต่ถ้ามีจำนวนมากก็น่ารำคาญพอตัวเช่นกัน!