ถังเหยียนหรานในระดับฝีมือตอนนี้ไม่มีทางรู้ตัวเลยว่ามีคนอยู่นอกประตู แต่เฉินวั่นหลี่พูดไว้แบบนั้น เธอจึงรู้ว่าข้างนอกต้องมีคนแน่นอน
ทันทีนั้นความอับอายสุดบรรยายก็ซึมซ่านไปทั่วทุกเซลล์ในร่าง
ขณะที่เฉินวั่นหลี่กลับยิ่งบ้าคลั่งขึ้นไปอีก การกระทำอันละโมบเกินหน้าเช่นนี้ ยิ่งไปกว่านั้นคือคนที่มองอยู่ข้างนอกยังเป็นผู้หญิงอีกคนหนึ่งของเขา
ความสุขที่แปลกประหลาดราวกับอยู่บนสวรรค์
แต่ท้ายที่สุด เฉินวั่นหลี่ก็ระงับจิตใจไว้ได้ หมุนเวียนวิชาความสำราญอันสูงสุด คอยดูดกลืนจากถังเหยียนหรานไปพร้อมกับส่งคืนกลับให้อย่างทั่วถึง
ถังเหยียนหรานถูกเฉินวั่นหลี่นำพา ค่อย ๆ หมุนเวียนวิชาตามอย่างอนามัย
ทั้งสองจมดิ่งอยู่ในการบำเพ็ญ ถังหลิงหยูเงยหน้าส่ายเบา ๆ การบำเพ็ญแบบคู่เป็นทางลัดจริง เฉินวั่นหลี่มีวิชาเช่นนี้อยู่ในมือ ถังเหยียนหรานก็ไม่จำเป็นต้องยึดติดกับแบบแผนเดิมอีกต่อไป!
แต่ทางลัดเช่นนี้ ย่อมมีผลกระทบด้านลบตามมาแน่นอน เฉินวั่นหลี่จะมีวิธีรับมือหรือไม่?
ถังหลิงหยูกำลังจะเดินจากไป ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากชั้นล่าง เธอรู้ทันทีว่าชูอีเหยินมาแล้ว!
เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วกระโดดขึ้นไปซุ่มอยู่บนคานไม้ของเรือนไม้
เจ้าเฉินวั่นหลี่ไม่ชอบให้คนมองหรือไง! งั้นก็ให้คนรักตัวน้อยของเจ้าได้ดูเสียเลย!
เธอแสดงสีหน้าเป็นคนดูละคร รอให้ชูอีเหยินเปิดประตูพรวดเข้ามา
ชูอีเหยินเพิ่งสัมผัสได้ถึงความรู้สึกของปราณ เข้าสู่ขั้นฝึกปราณชั้นหนึ่งได้อย่างราบรื่น กำลังร่าเริงดีใจเต็มที่ อยากจะอวดเฉินวั่นหลี่เสียหน่อย!
การบำเพ็ญเซียนก็ไม่ยากอะไรนี่นา?
ขณะนั้นในห้องเพิ่งสงบลง เธอจึงไม่สังเกตเห็นความผิดปกติใด ๆ ผลักประตูเข้าไป ก็เห็นถังเหยียนหรานกับเฉินวั่นหลี่กำลังประสานกายเป็นหนึ่ง ต่างคนต่างจมดิ่งอยู่ในการบำเพ็ญด้วยสีหน้าลึกลับ ราวกับดำดิ่งอยู่ในช่วงเวลาแห่งความสุขสมอันสูงสุด...