“เกรี้ยว! บึ้ม!”
กระสุนปืนใหญ่พุ่งผ่านแผ่นฟ้าเป็นระยะ ๆ ตกลงสู่ห้วงลึกของที่ราบหิมะ
ฝ่ายกองทัพประกาศภายนอกว่า นี่คือการซ้อมรบร่วมหลายเหล่าทัพ!
กองกำลังที่นำโดยเย่จุนเชิน ทุกคนในทีมแทบถึงขีดจำกัดทางร่างกายและพลังงานอยู่แล้ว พอได้ยินเสียงกระสุนปืนใหญ่พรวดพราดพุ่งเข้ามา ต่างคิดว่าคงได้หายใจหอบได้สักที
อาวุธสมัยใหม่ได้วางระเบียบโลกใหม่ทั้งใบ มหาอำนาจทางทหารต่างยึดครองโลกด้วยพลังของอาวุธที่ร้ายกาจ
แม้แต่ปรมาจารย์สูงสุดของมนุษย์ หรือแม้ผู้ที่ก้าวเข้าถึงขั้นเหนือธรรมชาติชั้นแรก ก็ไม่อาจต้านทานอาวุธสมัยใหม่ได้อย่างแท้จริง
แต่วินาทีนี้ ทุกคนต่างพบว่า ความเข้าใจของพวกเขาต่อสัตว์อสูรและมารมืดนั้น ตื้นเขินเกินไปเสียแล้ว
กระสุนลูกใหม่ล่าสุดนานาชนิดตกลงสู่ตำแหน่งที่สัตว์อสูรและมารมืดตั้งอยู่ไม่หยุด คลื่นระเบิดและเศษเหล็กที่แตกกระจายนั้น สำหรับคนธรรมดาอาจถึงตาย
แต่สัตว์อสูรนับร้อยรวมฝูงกันอยู่ไกล ๆ มารมืดก็รวมกลุ่มกันแน่น เมื่อกระสุนตกลงมา
เหล่าผู้แข็งแกร่งชั้นนำในหมู่สัตว์อสูร และมารมืดที่มีพลังถึงขั้นเหนือธรรมชาติชั้นกลาง ต่างใช้พลังมารมืดคำรามสร้างม่านป้องกันสีดำขนาดมหึมากั้นไว้กลางอากาศ
พวกมันแม้ควักออกมาถึงบานหน้าแตก แล้วปะทะกับกระสุนที่ตกลงมา กระสุนระเบิดเสียกลางอากาศ
แม้บางลูกรอดพ้นไป ตกถูกม่านป้องกัน ก็ทำได้เพียงส่งให้ม่านนั้นสั่นไหวเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
เย่จุนเชินนำทีมยืนอยู่บนยอดเขาลูกหนึ่งไกลออกไป ส่องกล้องมองไปยังบริเวณที่สัตว์อสูรรวมตัวกัน
“นอกจากระเบิดนิวเคลียร์ อาวุธทั่วไปแทบไม่มีทางทำอะไรพวกขยะพวกนี้ได้เลย!”