กลุ่มคนที่นำโดยจมูกเหยี่ยวแห่งสำนักตี้อิน และเทียนจวิ้นเย่แห่งสำนักเทียนอิน ต่างพร้อมหน้าพุ่งเข้าสู่อุโมงค์ใต้ดินอย่างมากมาย
ที่ทางแยกสามแพร่ง ทั้งสองฝ่ายก็ประสบกับกลุ่มของถังหลิงอวี่ และหยางปาต้า
อุโมงค์นี้ไม่ได้กว้างขวางนัก พอมีคนกว่าสิบคนแน่นขนัดยัดเข้ามาพร้อมกัน ยิ่งดูอึดอัดเข้าไปอีก
ถังหลิงอวี่เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย สายตากวาดผ่านคนทั้งหมด นอกจากตานชิงคุน และเฮ่อตานเฉียงที่เคยพบมาก่อนแล้ว เธอจำได้เพียงเทียนจวิ้นเย่เท่านั้น ที่เหลือเธอไม่รู้จักสักคน
แต่เมื่อมองดูบารมี ก็ดั่งที่หยางปาต้าว่าไว้ มีผู้ก้าวครึ่งก้าวสู่ขั้นเหนือธรรมชาติถึงแปดคน
"ถังหลิงอวี่ใช่ไหม เรื่องที่นี่แท้จริงแล้วไม่เกี่ยวกับเธอและสภาผู้อาวุโส ถ้าเธอนำพวกเธอออกไปเองตอนนี้ อาจจะได้ทุกข์น้อยลงบ้าง!"
จมูกเหยี่ยวสอดส่องถังหลิงอวี่ขึ้นลงสองสามครั้ง แววตาสะดุดด้วยความงามอันเลิศ
ชื่อเสียงของถังหลิงอวี่ อัจฉริยะแห่งตระกูลถัง ดังกระฉ่อนนัก แม้ในหมู่สำนักซ่อนตน และตระกูลซ่อนเร้น ก็ยังมีผู้ฟังมานานหลายคน
แต่ก็มิใช่ทุกคนได้เห็นตัวจริง ได้ยินมาว่าอัจฉริยะถังหลิงอวี่ ความงามกับพรสวรรค์ครองร่างเดียวกัน ครึ่งหนึ่งของคนเหล่านี้ก็มาเห็นหน้าเธอครั้งแรกในวันนี้
"เหอะเหอะเหอะ นายน่ะหน่อไส้ที่ไหนโผล่มา กล้ามาพูดกับข้าแบบนี้เหรอ?"
ถังหลิงอวี่หัวเราะเยาะหนึ่งครา แววเย้ยหยันเล่นในดวงตา ราวกับไม่เคยเอาผู้ก้าวครึ่งก้าวสู่เหนือธรรมชาติทั้งหลายนี้ตาใส่เลย
คนทั้งหมดหน้าตึงขึ้นพร้อมกัน คำถามผุดขึ้นในใจ ผู้หญิงคนนี้มีที่ยึดเหนี่ยวอะไรกันแน่?
จมูกเหยี่ยวโกรธหนักกว่าใคร เขาเป็นลูกครึ่ง มารดาเป็นผู้สืบสายเลือดปรมาจารย์แห่งสำนักตี้อิน แต่มิได้บำเพ็ญยุทธ์ ไปอยู่ต่างแดนจนท้องโดยชาวตะวันตก แล้วถูกทอดทิ้ง จึงพาเขากลับคืนสู่สำนักตี้อิน