รอยยิ้มพึงพอใจที่มาไม่เสียการเดินทางปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเฉินวั่นหลี่ “สิ่งนี้เรียกว่าผลเทียนหยวน! เป็นหนึ่งในสมบัติล้ำค่าที่ใช้ในการปรุงยาตันเม่าตัน
ยาตันเม่าตันเป็นยาศักดิ์สิทธิ์สำหรับผู้ที่อยู่ขั้นต้นถึงกลางของแก่นทอง ช่วยประหยัดการบำเพ็ญเพียรอันยากลำบากได้หลายสิบปี! เอาไปให้อสูรเลือดงูนั่นวิวัฒน์ เสียดายของฟุ่มเฟือยจริง ๆ!”
“???” ในใจราชางูเลือดคำรามไม่หยุด การก้าวขั้นของแกคือการก้าวขั้น แต่ของข้าคือการผลาญของล้ำค่าอย่างสิ้นเปลืองงั้นสินะ?
ได้ ได้ ดี! เมื่อข้าติดต่อกับบรรพชนได้ จะทำให้เจ้าหนุ่มนี่ร้องไห้กลิ้งแน่!
“แต่ผลเทียนหยวนผลนี้ยังไม่สุก ต้องรออีกราวหนึ่งเดือน แม้ฉันจะใช้วิธีบางอย่าง ก็ต้องใช้เวลาสามวัน!”
เฉินวั่นหลี่ลูบคางเบา ๆ
ถังหลิงอวี่เห็นดังนั้นจึงพูดว่า “ฉันเดาว่าแกต้องจะลองเข้าไปสำรวจอุโมงค์นั้นอยู่แล้ว ก็ไม่เสียเวลาเพียงเท่านี้หรอก!”
“ใช่ ถ้าเหมือนกับสถานการณ์ที่เยว่ซินเต่า ฉันอาจจะสร้างแก่นทองได้ที่นี่!”
เฉินวั่นหลี่พยักหน้า
ถังหลิงอวี่ดีใจมากทันที “นั่นแหละดีที่สุด พวกนอกนั่นทั้งหมด ถ้าแกสร้างแก่นทองสำเร็จ พวกมันจะได้รับกรรมบ้าง!”
“ฮิฮิ ฉันบอกแล้วว่าจะทำให้พวกมันร้องไห้กลิ้ง!”
ระหว่างที่พูด เฉินวั่นหลี่ปลุกอิทธิฤทธิ์ ปล่อยพลังวิญญาณไม้เอี๋ยสีเขียวเป็นสาย ๆ บรรจงลงไปในต้นผลเทียนหยวน แล้วหยิบหยกชั้นเลิศออกจากแหวนเก็บของ แกะสลักอักขระเวทลงไป วางอักขระเวทเร่งวิญญาณไว้ข้างต้นไม้
แล้วเทขวดแก้วน้ำคัลปนาสัตว์ทั้งหมดลงไปที่โคนต้น
การปฏิบัติการต่อเนื่องทั้งหมด ทำให้ราชางูเลือดตาค้าง