ตั้งแต่ร่วงลงมาตกอยู่ที่ชายหาดภายนอก อวี้ซานซิวก็นอนแน่นิ่งอยู่ตรงนั้นแกล้งตาย หวังเพียงให้เหล่าผู้เฒ่าแห่งสำนักสังหารเฉินวั่นหลี่ให้ได้
เมื่อเห็นเฉินวั่นหลี่สังหารฟันขว้างไปทั่ว เขาก็ไม่ได้ออกวิ่งหนีมั่ว ๆ ยังหวังว่าความเดือดดาลของเฉินวั่นหลี่จะพุ่งไปที่เหล่านักรบของสำนัก
ที่เขากล้าข่มความหวาดกลัวในใจ นอนแกล้งตายอยู่ตรงนั้นได้ ไม่ใช่แค่ขี้แพง แต่ยังต้องอาศัยความกล้าหาญอย่างมาก
และแล้วตอนนี้ ใต้แรงกดดันของเฉินวั่นหลี่ เหล่าชาวสำนักเทียนอินกลายเป็นเพียงมดตะนอย แถมเขายังเป็นคนที่ถูกระบุชื่อให้ตาย อวี้ซานซิวจึงหวาดกลัวถึงขีดสุด
แต่การต่อต้านนั้น ไม่มีวิธีใดเลย
เหลือเพียงการหวังพึ่งการปกป้องจากผู้เฒ่าแห่งสำนัก
ความเดือดดาลของเทียนชิงอวี่ในตอนนี้ ก็บรรยายเป็นคำได้ยาก พูดได้ว่าตลอดชีวิต เขาไม่เคยเจอสถานการณ์ตึงเครียดแบบตรงหน้านี้มาก่อน
แม้ฝันก็ไม่เคยนึกถึง ว่าสักวันจะมีใครยืนอยู่หน้าประตูสำนักเทียนอินแล้วปล่อยชีวิตคนได้ตามใจ!
“ท่านเทียนชิงอวี๋ ผ...ผมกับลูก ภักดีต่อสำนักมาโดยตลอด!”
อวี้ฮุยเผ่นถอยหนึ่งก้าวด้วยความตื่นตระหนก เอ่ยกับเทียนชิงอวี่ด้วยเสียงสั่น
เทียนชิงอวี่หันหลังให้เขา ไม่ตอบสนองอะไรเลย
“สำนักเคยให้สัญญาไว้ว่า จะคุ้มครองลูกศิษย์ของสำนัก! ตระกูลอวี้ของเราตลอดหลายปี ก็เป็นลูกศิษย์ประตูนอกของสำนักเทียนอินมาโดยตลอด!”
อวี้ฮุยตื่นตระหนกสุดขีด เมื่อสบตากับเฉินวั่นหลี่ สิ่งที่เห็นมีแต่ความเยาะเย้ยและเหยียดหยัน
ชัดเจนว่าเฉินวั่นหลี่ไม่ลงมือเอง ก็เพียงต้องการท่าทีจากเทียนชิงอวี่เท่านั้น!
ถ้าสำนักเทียนอินลงมือประหารพ่อลูกทั้งสองด้วยตนเอง ก็เท่ากับยอมแพ้!