สีหน้าของถังหลิงอวี่ก็ไม่ได้ดีไปกว่าเฉินวั่นหลี่นัก
ผู้เชี่ยวชาญนักบำเพ็ญโบราณนับไม่ถ้วนตายอย่างน่าสงสัยตรงนี้ทั้งหมด ถ้าจะบอกว่าเธอไม่สะเทือนใจเลยก็เป็นไปไม่ได้
แม้จะเป็นถึงอัจฉริยะแห่งยุค แต่สุดท้ายแล้วก็เป็นเพียงผู้หญิงคนหนึ่งเท่านั้น
แต่เฉินวั่นหลี่กลับรวบรวมสติได้อย่างรวดเร็ว มือหนึ่งเล่นกับเครื่องรางที่เก็บได้มากมาย อีกด้านก็ครุ่นคิดถึงสถานการณ์ตรงหน้า
จากสิ่งที่เจอมาตลอดทาง ตอนนี้พอยืนยันได้ว่า ในมิติพื้นที่ใต้ทะเลแห่งนี้ ต้องมีสิ่งอันตรายบางอย่างแน่นอน
สิ่งอันตรายนั้น อาจนำมาซึ่งประโยชน์มหาศาล อย่างเช่นสำนักสำเร็จแดนเซียนของบรรพบุรุษนักบำเพ็ญที่ถังหลิงอวี่กล่าวถึง?
หรือกระทั่งดินแดนกำเนิดสมบัติวิเศษโบราณที่กล่าวไว้ในคัมภีร์แพทย์เซียนสวรรค์?
เฉินวั่นหลี่คาดเดาไม่ได้ เพราะคัมภีร์แพทย์เซียนสวรรค์มีบันทึกเรื่องสถานที่อวยฤๅเช่นนี้บนโลกไว้น้อยมาก กลับมีบันทึกเรื่องแดนภายนอกฟ้าอื่น ๆ ไว้มากกว่า
ในฐานะหนุ่มเมืองคนหนึ่ง เฉินวั่นหลี่จึงตัดสินไม่ได้ว่าโลกไม่มีสถานที่อวยฤๅ หรือว่าข้อมูลฝ่ายนี้สูญหายไปหมดแล้ว
แน่นอน จากข้อมูลที่มีอยู่ ยังมีความเป็นไปได้อีกทางหนึ่ง นั่นคือสิ่งอันตรายนั้นมีภัยร้ายแรงมหาศาล และความเสี่ยงนี้อาจนำมาซึ่งผลลัพธ์ทำลายล้าง?
อักขระเวทขังสังหารที่พบมาตลอดทาง อาจมีไว้กันคนเข้าไป ก็อาจมีไว้กันสิ่งอันตรายนั้นออกมาเช่นกัน?
นอกจากผลประโยชน์มหาศาล หรือภัยพอที่จะทำลายล้างได้ เฉินวั่นหลี่นึกไม่ออกว่าอะไรอีกที่จะดลให้นักบำเพ็ญผู้เกรียงไกรมากมายปรากฏตัวพร้อมกันได้
ความรู้สึกสุดท้ายที่ส่งมาจากจิตวิญญาณก้อนนั้นที่เพิ่งแตะต้อง มีถ้อยคำว่า "ชาวนักบำเพ็ญพวกเรา ไม่ละอายต่อเผ่าพันธุ์มนุษย์" "ผนึกประตูมิติ…"